کد خبر:۲۸۷۳
تاریخ انتشار: ۲۲ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۳:۳۰
تعداد بازدید: 2633
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
فارسي خواني خانم رئيس جمهور
اينکه رئيس جمهور يک کشوري به زبان کشور ديگري چند کلمه يي حرف بزند، يا حتي بيتي شعر بخواند، چيز عجيبي نيست و در روابط بين کشورها از اين اتفاق ها فراوان است، اما بعضي وقت ها اين کارها معناي ديگري هم پيدا مي کند.
اينکه رئيس جمهور يک کشوري به زبان کشور ديگري چند کلمه يي حرف بزند، يا حتي بيتي شعر بخواند، چيز عجيبي نيست و در روابط بين کشورها از اين اتفاق ها فراوان است، اما بعضي وقت ها اين کارها معناي ديگري هم پيدا مي کند.

رئيس جمهور هند خانم «پراتيبها پاتيل» در تاجيکستان بيتي شعر از رودکي خواند و اتفاقاً انتخاب خوبي هم داشت؛

هيچ شادي نيست اندر اين جهان

برتر از ديدار روي دوستان

او که به دعوت رئيس جمهور تاجيکستان به اين کشور سفر کرده بود، مردم هند و تاجيک را به دو شاخه از درخت بي زوال تمدن آريايي تشبيه کرد. اين خبر شايد در ميان خبرهاي ريز و درشتي که در عالم سياست منتشر مي شود، خبر مهمي نباشد، حتي اگر آن بيت رودکي را کسي خوانده باشد که کشورش سال ها در اشغال حکومتي بوده که زبان رسمي و درباري اش فارسي بوده و حتي اگر در کشوري خوانده باشد که سال ها در اشغال روس ها بوده و زبان مادري اش فراموش شده بوده. هنديان چند قرن در اشغال حکومت هايي زيسته اند که اگرچه اصالتاً ايراني نبودند، اما زبان رسمي شان را زبان فارسي انتخاب کرده بودند و بسياري از هنديان ناگزير شده بودند، به زبان فارسي شعر گويند تا مورد قبول حکومت واقع شوند. نگاهي در تاريخ ادبيات و شعر فارسي ما را به مکتبي به عنوان «مکتب هندي» در شعر فارسي راهنمايي مي کند که بخشي از نام آورانش هنديان فارسي گويند و برخي ديگر از نام آورانش فارسي گويان به هند کوچ کرده اند. شاعري مثل بيدل دهلوي که کماکان يکي از شاعران بزرگ زبان فارسي است، از جمله هنديان پارسي گو است. در شعرخواني خانم رئيس جمهور اگر بخواهيم با اين پيش زمينه تاريخي تامل کنيم، اين پرسش پيش مي آيد که چرا هنديان از زبان فارسي متنفر نيستند؟ مثلاً چنان که ريشه هاي عرب ستيزي پس از گذشت چندين قرن از حکومت تبعيض آميز امويان در بخشي از مردم ايران ريشه دارد. هر چند به خاطر علاقه ايرانيان به حضرت علي(ع) عرب ستيزي گاهي به شکل هايي افراطي و در آيين هايي خاص نمود پيدا مي کند.

با اين حال اين پرسش کماکان وجود دارد که چرا هنديان چنين ديدگاهي به زبان فارسي ندارند؟ بخشي از علت را بايد در روحيات هنديان جست وجو کرد، اما بخشي ديگر در ويژگي هاي گروهي از پادشاهان مثل اکبرشاه بايد جست وجو شود که تلاش مي کردند بين اسلام و هندوييسم گفت وگويي به وجود بياورند و سياستي همراه با نرمش پيش گرفته بودند. اکبرشاه به رغم اينکه پادشاهي غيرهندي است و علي القاعده بايد در نظر هنديان همچون شخصي اشغالگر باشد، اما چنين نيست و بسياري از آثار باستاني هند از همين دوره بر جاي مانده است.

آنچه خانم رئيس جمهور درباره تاجيکستان گفته است به طريق اولي درباره ايران نيز مصداق دارد، با اين تفاوت که زبان فارسي زبان حاکمان بيگانه هند بوده است. با اين حال خانم رئيس جمهور با همين زبان شعر مي خواند آن هم در کشوري که 70 سال زبان مادري اش (فارسي) سرکوب شده است؛ منبع:اعتماد

هيچ شادي نيست اندر اين جهان

برتر از ديدار روي دوستان
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: