کد خبر:۹۲۵
تاریخ انتشار: ۲۴ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۶:۱۱
تعداد بازدید: 1020
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
تابلوهای تبلیغاتی یكی دو سال اخیر ناموفق بوده است
در بسیاری از تابلوهای تبلیغاتی و بسیاری از مجلات و روزنامه‌ها شاهد تصاویری هستیم كه خالق آن تصاویر به خیال خود می‌اندیشد كه درست رفتار كرده، حال آنكه این تصاویر هم از بعد هنری و هم از بعد اطلاع‌رسانی ضعف‌های زیادی دارد.
ابراهیم حقیقی، گرافیست و طراح پوستر در گفت‌وگو با ستاد خبری نخستین جشنواره انسان و ترافیك گفت: اگر این حرفه درست رفتار كند، اطلاع و آگاهی را از گونه خشكش خارج كرده و با زیبایی‌شناسی و نوآوری كه در ذاتش وجود دارد به هنر نزدیك‌تر می‌كند. در واقع آن آگاهی را قابل قبول‌تر و قابل فهم‌تر می‌كند.

وی در ادامه گفت: در بسیاری از تابلوهای تبلیغاتی و بسیاری از مجلات و روزنامه‌ها شاهد تصاویری هستیم كه خالق آن تصاویر به خیال خود می‌اندیشد كه درست رفتار كرده، حال آنكه این تصاویر هم از بعد هنری و هم از بعد اطلاع‌رسانی ضعف‌های زیادی دارد.

مثلا آگهی فیلم‌هایی كه روی تابلوهای تبلیغاتی نصب می‌شود در یكی دو سال اخیر این وضعیت را دارند. بیننده در این تصاویر چیزی جز تصویر بزرگ ستاره‌های فیلم نمی‌بیند. یعنی این بیننده با تماشای این تصویر هیچ دركی از فضای فیلم نمی‌كند. آیا فیلم جنایی یا عاشقانه است؟ یا فضای خانوادگی دارد؟ خوب این تصویر نشان‌دهنده یك رفتار ناموفق است.

حقیقی در پاسخ به این پرسش كه یك اثر گرافیكی به طور مستقل تا چه میزان در این بسترسازی موثر است، اظهار داشت: به طور كلی یك گرافیك سالم نباید حتما‌ در آغاز هنری باشد. این گرافیست در پایان به ارزیابی جشنواره‌ها پرداخت و گفت: من جشنواره‌‌ها را به 2 نوع تقسیم می‌كنم. اول؛ جشنواره‌هایی كه به برگزاری جشنواره‌ بسنده می‌كنند. در این نوع جشنواره‌ها با پایان یافتن زمان جشنواره همه چیز به پایان می‌رسد و شركت‌كنندگان را بیشتر علاقه‌مندان این حرفه‌ها تشكیل می‌دهند.

دوم؛ جشنواره‌هایی كه به همه جا تسری پیدا می‌كنند. ببینید گرافیك یك هنر كاربردی است. گرافیك هنر دیواری نیست. همین ویژگی‌ وجه تمایز گرافیك از نقاشی است. اگر این جشنواره‌ها در جامعه درونی شوند آثار گرافیكی این جشنواره‌ها در درون جامعه به بلوغ لازم خواهند رسید.منبع:كارگزاران
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: