کد خبر:۷۴۰۱
تاریخ انتشار: ۱۵ آبان ۱۳۹۲ - ۲۱:۴۴
تعداد بازدید: 7759
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
بررسی علل افزایش آمار طلاق‌های عاطفی در گفت‌وگو با یک مشاور خانواده
85 درصد مردان در مشاجره بین زوجین سکوت کننده‌ هستند و این یکی از مشکلات زنان است

یک کارشناس ارشد مشاوره خانواده مراحل پیشروی زوجین به سوی طلاق عاطفی را شامل انتقاد، سرزنش، جبهه گیری و سکوت عنوان کرد.

مهدی خان آبادی در گفت‌وگو با ایسنا، درباره علل پیدایش طلاق عاطفی در رابطه زناشویی اظهار کرد: جان گاتمن و همکارانش تحقیق طولی بیست ساله و بسیار سودمندی را بر روی زوج‌ها انجام دادند تا بتواند احتمال طلاق را در آنها از روی سبک تعامل‌شان با یکدیگر پیش بینی کنند.

وی ادامه داد: جان گاتمن معتقد است: «زن و شوهرها باید سعی کنند زندگی خود را در مسیر صحیحی قرار دهند، زیرا در محیط زندگی مشترک آنها، بین نیروهایی که زن و شوهر را کنار هم نگاه می دارند و نیروهایی که آنها را از یکدیگر جدا می کنند، جدالی دائمی در جریان است و حتی زن و شوهرهای موفق هم باید مراقب علائم اولیه ای باشند که خبر از افول زندگی زناشویی شان می دهند».

وی بیان کرد: زن و شوهرها پیش از جدایی‌های تلخ خود، مسیر جدایی و سقوط مشابهی را طی می‌کنند که این مسیر شامل کاهش تعاملات، هیجانات و نگرش‌هاست و باعث می‌شود زن و شوهر گام به گام به جدایی، طلاق یا یک زندگی مشترک دردناک و توأم با تنهایی نزدیک‌تر شوند که رابطه این نوع زن و شوهرها مملو از منفی گرایی است.

یک کارشناس ارشد مشاوره خانواده با بیان اینکه پیش بینی هیجانات و واکنش‌های مشکل ساز زوجین، نقش مهمی در اصلاح مشکلات آنها دارد، اضافه کرد: اگر زندگی زناشویی را به قلب تشبیه کنیم، در تعیین عواملی که باعث حمله قلبی می شوند، اولین گام پیشگیری از حمله قلبی است.

وی تصریح کرد: گروه تحقیقاتی گاتمن مراحلی را در تعامل زوج های ناموفق کشف کرده‌اند که افزایش آنها، میزان احساسات منفی و تنش بین زوج‌ها را افزایش می‌دهد تا جایی که زن و شوهر دیگر تلاش یکدیگر را برای صلح و آشتی ثمربخش نمی بینند و این مراحل را یکی پس از دیگری طی کرده و به مرحله طلاق عاطفی می رسند.

خان آبادی اولین مرحله در مشاجره‌ها را انتقاد دانست و افزود: جملاتی مانند «تو آدم بی مسئولیتی هستی»، «فقط به خواسته‌ها و نیازهای خودت فکر می کنی»، «من همیشه گذشت کردم اما تو اصلا این کار را نمی کنی» «تو مغرور و خودخواهی» و جملات مشابه این حاکی از انتقاد از کل وجود و شخصیت طرف مقابل است که بالطبع مقاومت و دفاع را در طرف مقابل برمی انگیزد.

وی ادامه داد: اینکه یک زوج از رفتار یکدیگر ناراضی بوده و خواهان اصلاح آن هستند یکی از مهارت‌های زناشویی است؛ اما انتقاد شامل حمله، سرزنش و یا اتهام به شخصیت طرف مقابل است بجای اینکه به رفتار خاصی اشاره کند.

این کارشناس گفت: درخواست و شکایت جزئی شامل بازگو کردن این مطلب است که شما دوست داشتید همسرتان طور دیگری رفتار می کرد. شکایت جزئی با کلمه من و انتقاد با کلمه تو شروع می شود. انتقاد خیلی ناراحت کننده تر از شکایت جزئی بوده و باعث می شود همسرتان در برابر شما جبهه گیری کند.

وی افزود: انتقاد انواع گوناگونی هم دارد. قضاوت درباره همسر، پشت سرهم ردیف کردن چند انتقاد و متهم کردن همسر به غیرقابل اعتماد بودن، برخی از انواع انتقاد می باشد. انتقاد در واقع نوعی تعمیم افراطی است و یکی از علائم آن استفاده از عبارات «تو هرگز» و «تو همیشه» است که در مقابل، شکایت جزئی عبارت است از ابراز صریح عصبانیت، نارضایتی، ناراحتی و سایر حالات منفی.

نیروی محرکه سرزنش، افکار منفی درباره اصل زندگی زناشویی است
وی دومین مرحله آسیب زا در زندگی را سرزنش عنوان کرد و ادامه داد: فرق انتقاد و سرزنش این است که در سرزنش، یکی از طرفین می خواهد احساسات دیگری را جریحه دار کند و با او از لحاظ روانی بدرفتاری کند. شما در هنگام سرزنش با کلمات و بدن خود قلب همسرتان را نشانه می روید.

خان آبادی اضافه کرد: نیروی محرکه سرزنش‌های شما، افکار منفی درباره طرف مقابل و اصل زندگی زناشویی تان است. وقتی سرزنش موجب لطمه دیدن روابط تان می‌شود، کلا خصوصیات و جنبه های مثبت همسرتان را فراموش می کنید، حداقل تا وقتی ناراحت هستید. در این موقع نمی توانید ویژگی ها یا رفتارهای مثبت او را به یاد بیاورید.

وی برخی از علائم سرزنش را شامل فحاشی و جریحه دار کردن احساسات دیگری، شوخی‌های خصمانه، مسخره کردن، زبان بدن یعنی پوزخند زدن، برگرداندن نگاه و جمع کردن لب‌ها به طرف بالا برشمرد.

این کارشناس ادامه داد: حتی در بهترین روابط هم گاهی طرفین از یکدیگر انتقاد می‌کنند و طبیعی است که گاهی انتقاد با تحقیر و سرزنش همراه شود. اما بهترین راه خنثی کردن سرزنش ها این است که سعی نکنید از طریق جر و بحث با همسرتان به او ثابت کنید که از لحاظ اخلاقی از او برترید؛ البته اگر شکایت‌های شما دقیق باشند و به شخصیت او حمله نکنید و به اندازه کافی از همسرتان تقدیر کنید یعنی عملی مخالف سرزنش را انجام دهید رابطه شما بهبود خواهد یافت.

همدلی با همسر اولین گام برای شکستن جبهه گیری است
وی سومین مرحله در مشکلات زوجین را جبهه گیری آنان در مقابل یکدیگر دانست و افزود: وقتی یکی از زوج‌ها دیگری را سرزنش می‌کند، طرف مقابل هم در صدد دفاع برمی آید و وضع رابدتر می کند. در این شرایط هر دو احساس قربانی بودن می کنند و هیچ یک قصد بهبود ارتباط شان را ندارند.

خان آبادی ادامه داد: وقتی در برابر همسرتان جبهه گیری می کنید حتی اگر به نظر شما دفاع هایتان کاملا درست باشد، فقط مشکلات زناشویی تان را افزایش داده‌اید. گرچه در برابر سرزنش‌ها معمولا جبهه گیری می‌کنیم، اما برخی افراد حتی در برابر انتقاد و شکایت جزئی هم چنین واکنشی نشان می‌دهند.

وی با بیان اینکه با شناخت علائم مختلف جبهه گیری، می توانید به ماهیت و زمان وقوع آن پی ببرید، علائم مختلف جبهه گیری را شامل شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت، بهانه آوردن، مخالفت با حدس‌های منفی همسرتان، مبادله شکایت‌های کلی، تکرار حرف هایتان، فریاد و ناله کردن و زبان بدن (لبخندهای تصنعی، کنار کشیدن بدن و دست به سینه نشستن) ذکر کرد.

این کارشناس مشاوره خانواده افزود: اولین گام برای شکستن جبهه گیری این است که صحبت‌های همسرتان را حمله تلقی نکنید؛ بلکه آنها را نظراتی محکم و مؤکد بدانید. سعی کنید همسرتان را درک کرده و با او همدلی کنید؛ البته در هنگام حمله چنین کاری دشوار است، اما غیرممکن نیست.

وی خاطرنشان کرد: تحقیقات نشان می دهد که وقتی همسرتان انتظار دارد از خودتان دفاع کنید، آدم پذیرایی باشید در این صورت از شما کمتر انتقاد خواهد کرد و شما را کمتر سرزنش می کند، البته این گونه تغییرات یک شبه اتفاق نمی افتد. همسری که به دفاع های شما عادت کرده، ابتدا از رفتارتان متعجب خواهد شد و آن را باور نخواهد کرد. او برای امتحان شما انتقادهایش را تشدید می کند؛ اما اگر مدتی غیردفاعی رفتار کنید، بالاخره برخورد جدید شما را باور خواهد کرد.

85 درصد سکوت کننده‌ها مردان هستند
وی آخرین مرحله در مشاجره زوجین را سکوت دانست و گفت: دیوار سنگی سکوت معمولا در بحث‌های دو نفره تشکیل می شود. سکوت کننده، مثل یک دیوار، ساکت و خاموش یک جا می نشیند. کسی که به طرف مقابل گوش می دهد به صحبت های او با کلماتی چون «آها» یا «اوهوم» عکس العمل نشان می‌دهد و به طرف مقابل می فهماند که به صحبت های او گوش می دهد.

خان آبادی ادامه داد: سکوت کننده چنین کاری نمی کند. سکوت کننده‌ها می خواهند خونسردی خود را با این کار حفظ کنند تا اوضاع بدتر نشود؛ اما نمی دانند سکوت هم عملی قهرآلود است. سکوت یعنی عدم تأیید، فاصله داشتن و خودبینی؛ مخصوصا وقتی مردها در برابر زنان سکوت می کنند. این در حالیست که وقتی زنان سکوت می کنند، مردها از لحاظ فیزیولوژیک برانگیخته نمی شوند، ولی ضربان قلب زنان در هنگام سکوت مردان افزایش می‌یابد.

وی اضافه کرد: 85 درصد مردان در مشاجره بین زوجین سکوت کننده‌ هستند و این یکی از مشکلات زنان است. عدم واکنش به ناراحتی طرف مقابل، زیر لب غرغر کردن، عوض کردن موضوع و فرار از صحنه بحث، از اشکال سکوت هستند؛ اما منظور همه آنها یکی است اینکه «من از تعامل با تو فرار می کنم و رغبتی به تعامل با تو ندارم.»

این کارشناس گفت: اگر طرفین هنگام اختلاف نظر از تعامل با یکدیگر فرار کنند، اصلاح زندگی آنها دشوار خواهد بود. ظهور این مرحله در یک رابطه زناشویی به معنای پایان یافتن رابطه نیست؛ اما اگر رابطه آنان چنین وضعی را پیدا کرده باشد، سر و صداهایشان بیشتر خواهد شد و حتی در معرض خطر جدایی قرار خواهند گرفت. زوجین یادشان باشد هر کسی ممکن است در هنگام جروبحث سکوت کند؛ نکته مهم عادت کردن به سکوت است.

بجای انتقادهای کلی از شخصیت همسرتان، از او شکایت‌های جزئی کنید
وی افزود: پادزهر انتقاد این است که بجای انتقادهای کلی از شخصیت همسرتان، یاد بگیرید که از او شکایت‌های جزئی کنید. بجای سرزنش یکدیگر سعی کنید اعمال همدیگر را تصدیق و تحسین کنید و با افزایش نسبت تعاملات مثبت به منفی، پایه‌های زندگی مشترک تان را تحکیم و تقویت کنید.

خان آبادی با اشاره به اینکه در برابر جبهه گیری بهترین کار حفظ آرامش است، اضافه کرد: باید افکاری را که موجب تداوم ناراحتی‌هایتان می شود را بررسی کنید و با یادگیری شیوه صحبت کردن و گوش دادن غیردفاعی، مستقیما به مقابله با مشکل بپردازید.

وی خاطرنشان کرد: در هنگام سکوت همسرتان نیز باید راه‌های حفظ آرامش، گوش دادن و صحبت کردن غیردفاعی و تغییر افکاری که باعث تداوم ناراحتی تان می‌شوند را بیاموزید.

Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: