شاید باور این قضیه در ذهن هرکسی نگنجد که مردی برای رسیدن به هوی و هوس نفسانی خود، بخواهد مونس و همدم خود را با زهری کشنده از پای درآورد. عباس با تهمت‌هایی که به او می‌زند، می‌خواهد خطاها و گناهان خود را پنهان کند. با همسر خود از همان سال‌های اول زندگی سر ناسازگاری پیدا کرده بود و به بهانه‌‌هایی پوچ مهسا را نسبت به زندگی با خودش دلزده و خسته می‌کرد تا وی به خواست و اراده خود از زندگی‌اش پا بکشد ولی این زن هیچ گاه دوست نداشت که به بهایی بسیار ناچیز آن را از دست بدهد به همین دلیل با جسمی ضعیف و دلی آکنده از درد و رنج تمام سختی‌ها و بهانه‌گیری‌های شوهرش را به جان خرید تا بتواند آشیانه‌ای را که با هم ساخته بودند همچنان استوار و پابرجا نگه دارند.
اما همه اینها در ذهن ساده مهسا تنها آرزویی بیش نبود، سه سالی از زندگی مشترکشان نگذشت که عباس به بهانه بچه‌دار نشدن، او را مدام مورد سرزنش و آزار خود قرار می‌داد و در واقع دلیل همه نامهربانی‌ها و ناملایمت‌های شوهر به خاطر بچه بود.
مهسا از زبان یکی از آشنایان شنیده بود که عباس با یکی از دختران اقوام خود به نام مونا که قبلاً هم خاطرخواه همدیگر بودند به صورت پنهانی رابطه دارد وبرای اینکه بتواند به او برسد، چنین رفتاری را پیش گرفته است.
مهسا وقتی فهمید پس از چند سال باردار شده، خیال کرد شوهرش رابطه پنهانی‌اش را با آن دختر قطع خواهد کرد و زندگی به رویش لبخند خواهد زد اما عباس با شنیدن این خبر نه تنها خوشحال نشده بلکه به فکر طرح یک نقشه شیطانی افتاد.
یک روز با جعبه‌ای شیرینی و تعدادی آبمیوه پاکتی وارد منزل شد. سعی می‌کرد چهره‌ای آرام و مهربانانه به خود بگیرد و ورود فرزند به زندگی مشترکشان را به مهسا تبریک بگوید و ظاهراً به همین دلیل دو تایی با هم جشن بگیرند.
آن روز غروب مرد حیله‌گر مانند یک
روباه مکار به گونه‌ای رفتار کرد که مهسای ساده دل و خوش باور مهربانی‌ها و عشق شوهر به خودش را باور کرد و رابطه پنهانی همسرش را به فراموشی سپرد.
اما روز بعد عباس با پلیس 110 تماس گرفت و خبر خودکشی همسرش را به مأموران داد. این مرد به پلیس گفت: «زنم با خوردن آبمیوه سمی دست به خودکشی زده است.»
هیچ اطلاعی در خصوص چگونگی مرگ مهسا نداشتم و تنها هنگامی متوجه شدم که از سرکار به منزل برگشتم و دیدم که همسرم در اتاق نقش برزمین شده و بعد کارکنان اورژانس پس از حضور در منزل خبر مرگ مهسا را به من اعلام کردند.
با این اظهارات؛ عباس به دستور قاضی با قرار وثیقه آزاد شد و درحالی که
ممنوع الخروج از کشور هم بود خیلی سریع تنها بعد از چند مدت کوتاه با مونا دختر دلخواهش ازدواج کرد.
اما با پیگیری پرونده به‌وسیله والدین مهسا و وکیلشان و گذشت یکسال، پزشکی قانونی خلاف اظهارات عباس را ثابت کرد و مرگ مهسا با سم مهلک به‌وسیله آبمیوه را قتل اعلام کرد تا این بار عباس دوباره به عنوان تنها مظنون پرونده به وسیله پلیس دستگیر و مورد بازجویی قرارگیرد. او هرچند ابتدا منکر قتل همسرش بود اما چیزی نگذشت که در بازجویی‌های علمی و فنی مأموران پلیس آگاهی لب به اعتراف گشود و بیان داشت که با دستان خودش سم را در آبمیوه ریخته تا وی و جنینش را از پای درآورد.



--------------------------------------------------------

گذشت از خون فرزند به شرط ساختن مسجد توسط ۲ قاتل

ساختن يک باب مسجد توسط دو قاتل فراري، شرطي بود که اولياي دم يک پرونده قتل قديمي براي گذشتن از خونخواهي فرزندشان مطرح کردند. اين پرونده در شرايطي بار ديگر در دادگاه جزايي تهران به جريان افتاد که پس از گذشت ۱۰ سال از اين جنايت، دو قاتل همچنان متواري هستند.

به گزارش خراسان، روز ۱۱ مرداد سال ۸۰ به قاضي وقت جنايي پايتخت خبر رسيد جواني به نام محسن که در يک درگيري خياباني مجروح شده بود روي تخت بيمارستان جان باخته است. اعلام اين خبر کافي بود تا به دستور حسيني کوه کمره اي، کارآگاهان اداره دهم پليس آگاهي براي افشاي پشت پرده اين جنايت به تکاپو بيفتند. بررسي هاي اوليه نشان مي داد دو برادر به نام هاي مصطفي و اميد، محسن را با ضربات چاقو از پا درآورده اند. تحقيقات ميداني اطلاعات بيشتري در اين باره در اختيار پليس گذاشت. مردي که صحنه درگيري را از نزديک ديده بود به مأموران گفت: دو برادر ضارب از قبل با محسن اختلاف داشتند. آن ها پيش از اين چند مرتبه با يکديگر درگير شده بودند اما اختلافشان به حدي نبود که به قتل منجر شود. روز حادثه، محسن سوار بر خودرواش از کوچه مي گذشت که مصطفي و اميد مقابل خودرواش ايستادند و راهش را سد کردند. نمي دانم به چه دليل اما آن ها به محسن فحاشي کردند و همين کار او را عصباني کرد. وقتي او مي خواست از خودرواش پياده شود مصطفي و اميد به طرف او حمله کردند و با چاقو چند ضربه به او زدند. اين حادثه آن قدر سريع اتفاق افتاد که هيچ کس نتوانست دخالت کند و وقتي محسن غرق در خون روي زمين افتاده بود چند نفر او را به بيمارستان رساندند. بعد از آن ديگر هيچ کس دو برادر را نديد و معلوم نشد آن ها به کجا فرار کردند.بررسي هاي بيشتر حاکي از آن بود اختلاف دو برادر با محسن از سال ها قبل و در جريان برگزاري جشن عروسي يکي از اهالي محله آغاز شده است. آن ها به دليل نامعلومي با يکديگر درگير شده بودند و همين درگيري، آن ها را به دشمناني ديرينه تبديل کرده بود. در شرايطي که ترديدي در قاتل بودن مصطفي و اميد وجود نداشت قاضي حکم جلب آن ها را صادر کرد اما جست وجوها براي يافتن آن ها راه به جايي نبرد. در همين حال خانواده دو متهم به قتل نيز اعلام کردند بعد از اين حادثه فرزندانشان را نديده اند و از سرنوشت آن ها اطلاعي ندارند. با اين وجود تحقيقات در اين باره ادامه يافت اما کارآگاهان نتوانستند ردي از دو قاتل فراري پيدا کنند. اين در حالي بود که خانواده مقتول همچنان پرونده را پيگيري مي کردند و خواستار دستگيري و مجازات قاتلان بودند.

با اين حال ۱۰ سال پس از اين حادثه بار ديگر پرونده به جريان افتاد تا به اتهام دو قاتل فراري به صورت غيابي رسيدگي شود. در جريان برگزاري اين جلسه که در شعبه ۱۱۵۶ مجتمع قضايي بعثت برگزار شد اولياي دم بر خلاف اظهارات گذشته شان اعلام کردند در صورتي که دو متهم هزينه ساخت يک باب مسجد را تقبل کنند حاضرند از قصاص آن ها چشم پوشي کنند. پدر محسن گفت پسرم ديگر بين ما نيست و با قصاص دو جوان ديگر او زنده نمي شود. به همين دليل تصميم گرفتم اگر دو قاتل يک مسجد بنا کنند از خون پسرم بگذرم. اين شرط با استقبال خانواده دو متهم مواجه شد و آن ها اعلام کردند به زودي يک باب مسجد خواهند ساخت. اين در شرايطي است که هيچ کس از سرنوشت دو قاتل فراري اطلاعي ندارد و معلوم نيست آن ها در چه شرايطي به سر مي برند



----------------------------------

مکاره