کد خبر:۵۶۳۱
تاریخ انتشار: ۲۲ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۵:۵۰
تعداد بازدید: 2929
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
كمرويي در تک فرزندها و فرزندان اول خانواده بيشتر است
فرزندان اول خانواده و تک فرزندها در برقراری ارتباط با همسالان و همکلاسی‌های خود بیشتر با مشکل مواجه می‌شوند
کمرویی در بین فرزندان اول خانواده و تک فرزندها بیشتر دیده می‌شود، به خصوص زمانی که والدین قادر نباشند زمینه تربیت و رشد اجتماعی مطلوب و هماهنگ آنها را مطابق با نیازهای عاطفی و اجتماعی آنان فراهم آورند.

 به گزارش فارس به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت، زهرا افسری، کارشناس اداره روان وزارت بهداشت، ‌درمان و آموزش پزشکی با بیان این مطلب اظهار داشت:‌ به طور کلی در بیشتر موارد، فرزندان اول خانواده و تک فرزندها با بزرگترها بیشتر همانند سازی می‌کنند و تمایل آنها در برقراری ارتباط با بزرگسالان بیش از همسالانشان است.

با اشاره به اینکه فرزندان اول خانواده و تک فرزندها در برقراری ارتباط با همسالان و همکلاسی‌های خود بیشتر با مشکل مواجه می‌شوند، افزود: عموماً والدین انتظارت و توقعات متنوعی از تنها فرزند یا فرزند اول خود دارند و به دلیل همین انتظارات فوق العاده، اعمال فشارهای روانی از طرف والدین و آرمان خواهی های فراوان آنها و احساس ناتوانی این قبیل فرزندان زمینه اضطراب و کمرویی در شخصیت آنها رابیشتر نمایان می‌کند.

وی ادامه داد: وضعیت عاطفی روانی، از دست دادن احساس خود ارزشمندی و برخورداری از خودپنداری کمتر، باعث می‌شود در بعضی از موارد فرزندان اول در مقایسه با سایر فرزندان خانواده، به توفیقات کمتری در پیشرفت تحصیلی دست پیدا کنند.

کارشناس اداره روان وزارت بهداشت با بیان اینکه مدرسه به عنوان اولین جایگاه و تجربه اجتماعی کودکان، می‌تواند نقش تعیین کننده‌ای در تقویت کم رویی یا پرورش مهارت‌های اجتماعی آنان ایفا کند،‌ ابراز داشت:‌ متأسفانه در بسیاری از موارد، کم رویی کودکان در محیط مدرسه و فضای کلاس درس تقویت می‌شود و چنین رفتار ناخوشایندی در شخصیت کودک تثبیت می‌شود.

افسری افزود: در بیشتر موارد اولیای مدرسه رفتار انفعالی و آرام و سکوت مضطربانه کودک یا کودکان کمرو و ناتوان را به عنوان یک صفت پسندیده و ویژگی رفتاری مطلوب تلقی می کنند و در بعضی اوقات با تأیید و تشویق‌های خود، به طور مستقیم و غیرمستقیم سعی می‌کنند آن را تقویت کنند که این امر به تدریج او را به یک موجود کاملاً کمرو با شخصیتی انفعالی تبدیل می کند.

وی خاطرنشان کرد: علاوه بر خانه و مدرسه، عواملی همچون محرومیت‌ها و آسیب‌های اجتماعی، ناسازگاری‌های شغلی، سلطه‌ها و فشارهای گروهی، مقایسه‌ها، پرخاشگری ها و قدرت مداری‌ها و کنترل شدید اجتماعی می‌تواند از دیگر عوامل زمینه ساز فزونی اضطراب، تشدید کمرویی و رفتارهای گوشه‌گیرانه باشد.

به گفته وی کمرویی رفتاری است آموخته شده و هر رفتاری قابل تغییر است، اما همیشه باید امیدوار بود و به مطلوب‌ترین شرایط و مؤثرترین روش‌ها اندیشید.

 

Bookmark and Share
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
مگی
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۲۲:۲۳ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۹
0
0
متنوع تر باشه بهتره.
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: