کد خبر:۵۱۷
تاریخ انتشار: ۱۸ تير ۱۳۸۷ - ۲۰:۰۳
تعداد بازدید: 7385
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
افزايش حضور دختران در دانشگاه؛ فرصت يا تهديد
"سعيد ج" کارشناس حسابداري مي گويد:من ليسانس دارم و هرگز با دختري که مدرک فوق ليسانس يا بالاتر دارد ازدواج نخواهم کرد...
وقتي پاي صحبت بزرگترها بخصوص خانم هايي که سني از آنها گذشته است مي نشينيم در اغلب موارد آنها در لابه لاي حرف هايشان از کمبود امکانات تحصيلي در زمان خودشان سخن مي گويند و اينکه چقدر دوست داشتند درس بخوانند ولي هرگز فرصتي براي آنها فراهم نشد...
 
در سالهاي بسيار دور خيلي از دختران اين سرزمين از نعمت سواد محروم بودند و اگر کسي پيدا مي شد که اجازه مي داد دخترش به مدرسه برود و مثلا تا کلاس پنجم ابتدايي درس بخواند بزرگترين لطف را در حق فرزندش کرده بود. البته اين لطف از نظر خيلي ها چندان خوشايند و مقبول نبود چرا که باور عمومي جامعه در آن زمان تحصيل را بي اهميت براي دختران به شمار مي آورد.

در آن زمان دختري پيدا مي شد که تدريس را تا درجات بالا طي مي کرد کمتر مورد اقبال افراد قرار مي گرفت چرا که تعريفي که از نقش زن در اجتماع مي شد بسيار متفاوت بود. بطوري که در بيشتر مواقع تعريف جامعه از يک دختر موجودي بود که بعد از رسيدن به سن بلوغ با اجازه خانواده ازدواج کند و به عنوان يک زن خانه دار و مادر به زندگي اش ادامه دهد.

حدود 70 سال پيش وقتي اولين دانشگاه ايران ايجاد شد تعداد دختران دانشجو که در اين دانشگاه پذيرفته شدند انگشت شمار بود و اگريک دختر خانواده کم سواد وسوسه مي شد که به دانشگاه برود با مخالفت شديد خانواده مواجه مي شود .البته همانطور که گفته شد در آن زمان به دليل اينکه دختران بسيار زودتر از سن دانشگاه ازدواج مي کردند و بعد هم زندگي، بچه و... ديگر فرصتي باقي نمي ماند که به ادامه تحصيل فکر بکنند.

دانشگاه زير سلطه دختران
تغييرات اجتماعي ، بوجود آمدن فرصت هاي جديد براي زنان، گسترش تکنولوژي هاي نوين ارتباطي و به تبع آن اشنا شدن با فرهنگ ها و نحوه زندگي ساير ملت ها سبب شد که کم کم نقش هاي جديدتري در جامعه شکل بگيرد و جاي خالي زنان متخصص در جامعه احساس شود همه اين عوامل در کنار عوال متعدد ديگر سبب شد که دختران به ادامه تحصيل علاقه مند تر شوند.

بسياري تصور مي کردند با پيروزي انقلاب اسلامي ايران به خاطر آن شاخص هاي ديني که در بنيه اين نظام وجود دارد زنان و دختران کمتر بتوانند مراتب عالي تحصيل را طي کنند و شايد مجبور شوند همانند چند قرن قبل کنج خانه ها بنشينند و قيد تحصيل را بزنند. اما هنگامي که در پاريس از امام خميني(ره) سوال شد آيا اين که شنيده شده اگر زمام حکومت را به دست گيريد خانم ها خانه نشين شده و در دانشگاهها بين دختر ها و پسرها پرده مي کشند، صحيح است يا خير؟ امام خميني(ره) در آن زمان ضمن نفي اين اظهارات گفت: "در جمهوري اسلامي، با حفظ شئونات اسلامي، خانم ها فرصت بيشتري براي مشارکت خواهند يافت به ويژه اينکه تا قبل ازاين خانم هاي محجبه اين فرصت را نداشتند".

بعد از پيروزي انقلاب اسلامي حضور زنان در دانشگاهها افزايش يافت بطوري که روند رشد حضورشان از سال 1362 بسيار چشمگير است. روند صعودي حضور خانم ها در دانشگاه تا آنجا پيش رفت که در سال 1377 براي اولين بار در عمر هفتاد و چند ساله نظام دانشگاهي در ايران نسبت دختران دانشگاهي به پسران فزوني گرفت.

تلاش دختران براي ورود به دانشگاه به قدري بود که طي چندين سال تقاضاي آنها براي ورود از 42 درصد به 65 درصد رسيد همچنين ميزان پذيرفته‌شدگان نيز از 32 درصد به 65 درصد ارتقا يافت که پذيرفته شدن 63 درصد دختر در قبال 37 درصد پسر شاهد اين موضوع است.
اين آمار در حالي رشد چشمگير دختران در پذيرش کنکور ورودي دانشگاههاي دولتي را نشان مي دهد که اضافه کردن پذيرفته شدگان در دانشگاه آزاد، آموزشکده هاي فني و حرفه اي و فراگيرپيام نور باز هم حاکي از تصاحب سهم 51 درصدي دختران در برابر سهم 49 درصدي پسران است.

مسئولان نگران؛ دختران همچنان مي تازند
افزايش حضور ( گزارش اول )دختران آنقدر در سالهاي اخير چشمگير بود که در محافل مختلف کارشناسان به بررسي اين روند صعودي پرداختند. بعضي کارشناسان اين روند را مخرب و بعضي ديگر مفيد ارزيابي مي کردند تا جايي که جهاد دانشگاهي علوم پزشكي دانشگاه شهيد بهشتي سه سال پيش در طرحي ملي با نام «بررسي علل افزايش قبولي دختران در كنكور سراسري با تاكيد بر پيامدهاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي آن و ارائه راهكارهاي عملي» دلايل را ارزيابي کرد که در گزارشي بعدي مفصلا به آن پرداخته مي شود.
اما اين طرح ها و نظر ها ادامه يافت تا اينکه سال گذشته مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي "تحولات شاخص‌هاي حوزه‌ي زنان و آموزش دختران در ايران" طي يك دهه‌ گذشته (85-1375) را بررسي كرد.

دفتر مطالعات اجتماعي مرکز پژوهش هاي مجلس افزايش نسبي تعداد پذيرفته شدگان دختر در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي كشور در سال هاي اخير را عامل بعضي نگراني ها از حيث اجرايي (تأمين خوابگاه، حفاظت آنها در برابر آسيب هاي اجتماعي احتمالي) و آثار و نتايج اجتماعي و اقتصادي آن (بلااستفاده ماندن بخشي از هزينه هاي صرف شده براي تربيت نيروي متخصص، تغيير جنسيتي بازار كار) در بين مديران و دست اندركاران دانست.

اما اين نگراني ها به ذائقه خيلي از افراد بخصوص دختران خوش نيامد و دختران بصورت غير رسمي با هر گونه طرحي براي کم کردن حضور دختران در دانشگاهها به شدت مخالفت کردند. بسياري از دختران با تاکيد بر اين موضوع که جامعه بايد خوشحال باشد که افراد تحصيل کرده اي همچون ما دارد به دفاع حضور بيشتر زنان در دانشگاهها مي پردازد.

"مرضيه م" دانشجوي سال سوم جامعه شناسي مي گويد:در پيش دانشگاهي هاي دخترانه رقابت وصف نشدني ميان دختران براي ورود به دانشگاه وجود دارد. بطوري که خيلي از دختران اگر تنها ذره اي اميد قبولي شان پايين بيايد مثل اين است که همه زندگي شان بر باد رفته است.

وي مي افزايد: اين طرز تفکر و تلاش خستگي ناپذير اجازه نمي دهد که تلاش پسران چندان به چشم بيايد و بنابراين بيشتر پسران به دنبال محيط هاي کاري مي روند و قيد ادامه تحصيل در دانشگاه را مي زنند.

از سوي ديگر در خصوص اين بحث بسياري از پسران از حقوق بربادرفته خودشان و الزاماتي همچون سربازي که فرصت ادامه تحصيل را از آنها مي گيرد سخن به ميان آورند.تا جايي که گروهي از پسران اعتقاد دارند هرگز با دختري که تحصيلات بالاتر تاز خودشان داشته باشد ازدواج نخواهند کرد.

"سعيد ج" کارشناس حسابداري مي گويد:من ليسانس دارم و هرگز با دختري که مدرک فوق ليسانس يا بالاتر دارد ازدواج نخواهم کرد. امثال من زيادند.دليلش هم اين است که خيلي از دختران جنبه ندارند و اگر کمي تحصيلاتشان بالاتر از همسرشان باشد مرتب به او سرکوفت مي زنند که من از تو بيشتر مي دانم و هزار مسئله ديگر.

جوانان براساس موقعيت اجتماعي وشرايط خانوادگي شان در برابر اين موضوع موضع گيري هاي متفاوتي مي کنند که قطعنا نياز به بررسي بيشتر دارد.

اما مطمئنا کارشناسان و جامعه شناسان عقايد متفاوتي در برابر اين مسئله بخصوص از زماني که سازمان سنجش كشور بنا به درخواست وزارتخانه هاي علوم و تحقيقات و بهداشت و درمان در برخي رشته هاي گروه هاي آزمايشي علوم رياضي و علوم تجربي اقدام به پذيرش دانشجو بر اساس نياز و جنسيت کرد. نويسنده: مريم يارقلي- برنا
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: