کد خبر:۴۹۰۸
تاریخ انتشار: ۲۱ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۴:۲۹
تعداد بازدید: 7549
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
بينوايان سازمان‌يافته در همه جاي شهر
امروزه تكدي‌گري و فروش آدامس، گل، فال و... به عنوان يك شغل ترويج پيدا كرده و روز به روز وسعت و ابعاد تازه‌اي پيدا مي‌كند.
امروزه تكدي‌گري و فروش آدامس، گل، فال و... به عنوان يك شغل ترويج پيدا كرده و روز به روز وسعت و ابعاد تازه‌اي پيدا مي‌كند.

در تقاطع‌ها و حاشيه خيابان‌ها شاهد كساني هستيم كه به ترفندهاي گوناگون گدايي مي‌كنند و يا بساط خود را بر سنگفرش خيابان‌ها و كوچه‌ها پهن كرده و به بهانه دستفروشي دست به تكدي‌گري هم مي‌زنند. اين افراد يا انفرادي يا گاه با نظارت گروه‌هاي خاصي كار كرده و هدايت مي‌شوند و درواقع در اجاره آنها قرار مي‌گيرند. در بين آنها كودكان خردسال در سنين مختلف و افرادي را مي‌بينيد كه اعضاي آسيب ديده بدن خود را به نمايش مي‌گذارند تا توجه عموم را به خود جلب كرده و با احساسات آنها بازي كنند. همه آنها گدا نيستند بلكه در لباس گدايي اهدافي را دنبال مي‌كنند كه خلاف فرهنگ اجتماعي است. تكدي‌گري در شكل مدرن به دستفروشي تبديل شده و علاوه بر منافع اقتصادي، منافع ديگري نيز براي متكديان به دنبال دارد. در جامعه ما وجود اينگونه افراد متكدي با ساختار اجتماعي همخواني ندارد و جرم محسوب مي‌شود. بايد با جمع‌آوري و برخوردهاي مناسب نسبت به ريشه كن كردن آنها چهره اجتماع را زنده كرد.

حسين عبادي، كارمند بازنشسته در اين باره مي‌گويد: برخي افراد نيازمند به علت فقر فرهنگي، گدايي را يگانه راه حل ممكن براي امرار معاش خود مي‌دانند و با نشان دادن اعضاي آسيب‌ديده بدن خود به كار در سطح معابر مي‌پردازند.

وي مي‌افزايد: همه متكديان نيازمند واقعي نيستند، بلكه فقط از‌ آن به عنوان يك شغل استفاده مي‌كنند و با آن احتياجات خود را برآورده مي‌كنند.

حميدرضا تركاشوند، جامعه شناس به «ايران» مي‌گويد: براساس قانون فردي كه وسيله معاش معلومي ندارد و از تنبلي، كار نمي‌كند ولگرد محسوب مي‌شود و بايد با او طبق قانون برخورد شود.

به نظر مي‌رسد كوتاهي در برخورد با اين افراد موجب شده است تا اين شيوه براي برخي به شكل عادت درآمده و فقط از اين راه امرار معاش كنند.
 
وي مي‌افزايد: وجود متكدي علاوه بر اثرات سوء روحي و رواني بر افراد جامعه، تنبلي و فرار از كار و زحمت را ترويج مي‌كند.

برخي به راحتي عادت كرده‌اند كه براي تهيه پول دست به سمت هركسي دراز و طلب كمك كنند.

به گفته وي، درآمد حاصل از گدايي به مراتب شايد بيشتر از درآمدهايي باشد كه از راه درست كسب مي‌شود، اما كسب ثروت از راه تكدي‌گري پايدار نيست.

به اعتقاد تركاشوند مهاجرت‌هاي بي‌رويه و عدم نظارت دقيق بر آنها از عوامل ترويج تكدي‌گري در جامعه است. از طرفي رواج فرهنگ كار در اجتماع مي‌تواند از بروز اين حرفه‌هاي كاذب جلوگيري كند.

محمد پيروي، روانشناس هم در اين باره مي‌گويد: موضوع تكدي‌گري به خواسته‌ها و نيازهاي انساني برمي‌گردد كه در تلاش است تا خواسته‌هايش برآورده شود، لذا اگر شرايط مناسب و مقدور نباشد از طريق تكدي‌گري به خواسته‌هايش مي‌رسد.

وي مي‌افزايد: برخي چون نمي‌توانند گدايي كنند در مكان‌هايي مثل ايستگاه اتوبوس يا مترو كه جمعيت زيادي از آنها تردد مي‌كنند و مشتري زياد است به جاي گدايي، دستفروشي مي‌كنند. اين معضل به صورت يك شغل درآمده كه اگر رها شود رواج بيشتري پيدا مي‌كند.

به گفته وي با وجود اينكه قانون به اين دسته از افراد اجازه فعاليت نمي‌دهد اما هنوز اين معضل وجود دارد. مهم‌ترين مسئله، نياز و نبودن امكانات براي برآورد نياز و عدم كنترل آنهاست. اغلب آنها به شكل زيرزميني فعاليت مي‌كنند چون كسي مزاحم آنها نيست و دور از چشم قانون قرار مي‌گيرند.

پيروي تصريح مي‌كند: در قوانين ما، برخي از سازمان‌ها و نهادها متولي جمع‌آوري و ساماندهي متكديان هستند. بايد نهادهاي مرتبط متكديان را شناسايي و راهكارهاي مناسب براي برآورد نيازهاي آنها را پيدا كنند.

وي درباره اينكه كودكان معمولاً طعمه اين گروه‌ها هستند، مي‌گويد: چون كودكان مورد ترحم و دلسوزي ديگران هستند و مزاحمت براي آنها كمتر بوده و در واقع به آنها توجه بيشتري مي‌شود؛ از اين رو از كودكان اجاره‌اي بيشتر بهره مي‌برند. از طرفي مردم به كودكان راحت‌تر پول مي‌دهند تا افراد بزرگسال، اما اين عمل موجب مي‌شود تا كودكان در مسيرهاي نادرست قرار گيرند و اين امر منظره مناسبي براي شهر ندارد.

وي مي‌گويد: پايه شخصيت افراد در سنين كودكي ساخته مي‌شود. آينده اينگونه كودكان معلوم و مشخص نيست. ترحم مردم به متكديان موجب دامن زدن به فعاليت آنها مي‌شود. خريد نكردن افراد از آنها در جمع‌آوري و ريشه‌كن كردن اين معضل بسيار مؤثر است.

دكتر عليزاده اقدم، جامعه‌شناس نيز مي‌گويد: نبايد تكدي‌گري به عنوان يك شغل مطرح شود. برخي از انواع ترفندها و مظلوم‌نمايي‌ها از احساسات ديگران استفاده مي‌كنند، اين درحالي است كه بسياري توان كار كردن دارند، اما با اين حال تكدي‌گري مي‌كنند.

وي مي‌افزايد: برخورد با متكديان كار ساده‌اي نيست. چون با روحيات و معنويات افراد سر و كار دارد، از اين رو بايد كار فرهنگي كرد و با ساماندهي آنها به وسيله سازمان‌ها و نهادها، متكديان را زير پوشش قرار داد.

به گفته وي، برخي از آبرو و حيثيت خود مي‌گذرند و راه ميان‌بر را براي زندگي كردن انتخاب مي‌كنند. عزت نفس اينگونه افراد بسيار پائين بوده و حفظ آبرو نمي‌كنند. وجود اينگونه افراد نظم و هارموني شهر را به هم مي‌ريزد. تهيه كننده: مريم جهان پناه
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: