کد خبر:۴۷۴۰
تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۳:۰۰
تعداد بازدید: 2381
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
ريشه‌كن كردن بيكاري نه با حرف عملي است و نه با ارائه آمار
مردم و همه آنها كه صدها هزار جوان بيكار در خانه دارند كه نه امكان تشكيل خانواده دارند و نه امكان تهيه مسكن و هنوز بر سر سفره پدر و مادر نشسته‌اند و با صد واسطه به اينجا و آنجا مراجعه مي‌كنند

اجازه دهيد از منظر ديگري به بحث اشتغال اشاره كنم كه بايد مورد توجه جدي قرار گيرد.

1ـ آيا واقعاً آمارهاي بيكاري و اشتغال همانها هستند كه اعلام مي‌شود؟ و آيا اصولاً در ماه‌هاي اخير آماري درباره ميزان بيكاري اعلام شده است؟

2ـ آيا مي‌توان فردي را كه در طول هفته تنها 2 ساعت كار مي‌كند شاغل ناميد؟

البته افراد بسياري هستند كه در جامعه ايران هفته‌اي دو ساعت هم كار نمي‌كنند اما درآمدشان درآمد يك سال افرادي است كه از سحر تا شام جان مي‌كنند و درآمد بخور و نميري دارند اما تعداد اين افراد چندان زياد نيست و قدر مسلم منظور مسئولان هم از شاغل، آنان نيستند و اصولاً اينان در سبد آمار اشتغال و بيكاري جا نمي‌گيرند، جايشان بسيار پهن‌تر و بزرگتر و رفيع‌تر از جايگاه نازل جويندگان شغل است. اما از اين كه بگذريم آيا واقعاً آنها كه تنها 2 ساعت در هفته را كار مي‌كنند شاغل محسوب مي‌شوند؟

اينكه آنها چه قدر از اين ميزان ساعت كار درآمد دارند و اصولاً آيا با آن درآمد مي‌توانند حتي دو روز خود را اداره كنند، مهم نيست؟

3ـ وقتي صحبت از ريشه‌كن كردن بيكاري مي‌كنيم بايد ابتدا تعريف درستي از كار و شغل داشته باشيم. حال سؤال اين است كه در تعريف وزارت كار و اصولاً در تعريف دولت، شاغل به چه كسي گفته مي‌شود و بيكار كدام است؟

همه ما مي‌دانيم كسي كه در حال تحصيل در دانشگاه است شاغل به حساب نمي‌آيد. يعني كاري نمي‌كند كه به آن شغل گفته شود. او نه تنها درآمدي ندارد بلكه هزينه هم دارد و هزينه‌هاي او را خانواده تقبل كرده است. يعني پدر و يا مادر و يا برادر و يا خواهر شاغل به كار، هزينه‌هاي تحصيل او را هم مي‌پردازد.

آيا در آمارهاي وزارت كار ميليونها دانشجو شاغل به حساب مي‌آيند و يا بيكار؟

طبيعي است هيچكدام از آنها بيكار محسوب نمي‌شوند اما آيا داراي شغل هم محسوب مي‌شوند؟

و آيا مي‌توانيم كساني را كه پس از رسيدن به سن اشتغال، هيچ شغلي ندارند و مآلاً نه توليدي صورت مي‌دهند و نه در حال حاضر ثروت و درآمدي ايجاد مي‌كنند شاغل به حساب آورد؟

4ـ وقتي مثلاً دولت در طرح‌هاي اشتغال خود اعلام مي‌كند كه فلان ميزان براي ايجاد بهمان ميزان شغل در قالب طرحهاي زودبازده هزينه شده و صرف پرداخت آن ميزان اعتبار را به معناي ايجاد بهمان ميزان شغل محاسبه مي‌كند، در عالم واقع، اشتغال ايجاد شده است؟

چند كارشناس پس از پرداخت اولين قسط وام اشتغال موفق شده‌اند مراحل هزينه كرد اعتبار تخصيص داده شده را پيگيري كنند و به يقين برسند كه به ميزان ظرفيت ايجاد اشتغال اعلام شده در طرح توجيهي ارائه شده به بانك، شغل واقعي ايجاد شده است؟

5ـ نگارنده هم صحبت‌هاي آقاي رئيس‌جمهور را در جمع مردم رشت شنيده است كه مجدداً اعلام كردند كه تا پايان دولت دهم ريشه بيكاري خشكيده خواهد شد. اما بيكاري يك مساله رياضي نيست كه بتوان با انجام چند معادله و بر روي كاغذ آن را حل كرد. براي پي بردن به توفيق دولت در مهار پديده بسيار آسيب زننده‌اي چون بيكاري تنها كافي است كه از آمارهاي دولتي ساخته  به اين نكته بينديشيم كه به چه دليل ميزان داوطلبان ورود به مقطع كارشناسي ارشد رفته رفته مي‌رود تا با ميزان داوطلبان ورود به دانشگاه برابري كند؟

آيا واقعاً‌ اين ميل و سيل فزاينده به دليل علاقه‌اي است كه همگان به تحصيلات عاليه دارند و نشانگر رشد علمي كشور است و يا علت و علل ديگري دارد؟ آيا يكي از مهم‌ترين دلايل آن اين نيست كه فارغ‌التحصيلان، پس از فراغت از تحصيل در مقطع كارداني و يا كارشناسي به خوبي در مي‌يابند كه يافتن شغل مناسب با رشته تحصيلي آنان و يا هر شغل ديگري، با مدركي كه دارند، آنچنان سخت و صعب‌ و دشوار شده است كه يا بايد بدون اميد به يافتن شغل، پاي به دوران سربازي بگذارند و يا شانس خود را براي راهيابي به مقطع بالاتر كه حداقل دو سال زمان خدمت سربازي و يا آغاز دوران كاريابي آنان را به تاخير مي‌اندازد، امتحان كنند؟

آيا رسيدن ميزان داوطلبان آزمون كارشناسي ارشد به سقف 850 هزار نفر كه مي‌رود همان سرنوشت چند سال پيش داوطلبان كنكور را حال در مقطع كارشناسي ارشد رقم بزند، نشانه از بين رفتن بيكاري است و يا به تاخير انداختن آن؟

كوته سخن اينكه ريشه‌كن كردن بيكاري نه با حرف عملي است و نه با ارائه آمار. مردم و همه آنها كه صدها هزار جوان بيكار در خانه دارند كه نه امكان تشكيل خانواده دارند و نه امكان تهيه مسكن و هنوز بر سر سفره پدر و مادر نشسته‌اند و با صد واسطه به اينجا و آنجا مراجعه مي‌كنند و در اين آزمون استخدامي و آن مصاحبه كاريابي شركت مي‌كنند و به اين در و آن در مي‌زنند تا با حداقل حقوق كاري پيدا كنند، به خوبي درمي‌يابند كه بيكاري روبه كاهش است و يا رو به افزايش... بنده هم آرزويم اين است كه دولت دهم كه دولت علاقمند به خدمت و پركاري هم هست، آمار واقعي بيكاري را كم و كمتر كند و البته به همين كاستن از حجم بيكاري هم قانعم و آنرا قابل قبول مي‌دانم بي‌آنكه بخواهم سقف خوش بيني غيرمنطقي و توقع غيرقابل تحقق خود را تا سقف فرموده رئيس جمهور محترم دال بر ريشه‌كن كردن بيكاري آنهم فقط در طول دو سال، بالا ببرم.

بيكاري، ريشه در كاغذ و سخن و آمار و... ندارد كه به آساني كنده شود، بيكاري در خانه‌هاي ما و شما و در كوچه و محله و شهر و ديار جامعه، ريشه مي‌كند و مساله مي‌آفريند و كاهش يا افزايش آن را هم، همه حس مي‌كنند و سپس باور...
 
نويسنده : فتح ا... آملي
برچسب ها: بيكاري ، اشتغال
Bookmark and Share
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۲
ناشناس
|
UNITED STATES
|
۱۰:۰۸ - ۱۳۸۹/۱۱/۱۲
0
0
hala kojasho didi
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۹:۴۲ - ۱۳۸۹/۱۱/۲۰
0
0
هر موقع ريشه بيكاري رو خشكانديد بعد بيايد شعار بديد 4 ساله داريد فقط شعار مي ديد مي خشكانيم بخشكانيد ديگر پس چرا هيچ وقت خشك نمي شه حتما بعد مي گيد يه عده نمي خوان كار كنن اينم آخر كار خواهيد گفت
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: