کد خبر:۳۶۴۲
تاریخ انتشار: ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۸
تعداد بازدید: 3297
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
انطباق آمار رسمی با واقعیت در حد صفر
فاصله‌ای فاحش بین حرف تا عمل در اینترنت
اگر فرض کنیم قطعی‌های مدام کابل‌های فیبرنوری، کابل برگردان‌های وقت و بی‌وقت مخابرات و ده‌ها دلیل دیگر که باعث قطع ارتباط یا کاهش شدید سرعت اینترنت می‌شوند، ...
ارتباطات اینترنتی در ایران از لحاظ کمی با یک دهه قبل قابل قیاس نیست و این همان چیزی است که به عنصر اساسی در تبلیغات وزارت ارتباطات مبدل شده است. مدیران این وزارتخانه هر روز اخباری را در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهند که حکایت از افزایش ظرفیت اینترنت و لینک‌های ارتباطی آن دارند و یکی از برجسته‌ترین و نزدیک‌ترین نمونه‌های آن اظهارات اخیر وزیر ارتباطات است که گفته بود: با تلاش‌های صورت‌گرفته در دولت نهم از نظر زیرساخت‌های ارتباطی چیزی کم نداریم و امکان تامین نیازهای بخش‌های مختلف در این حوزه را داریم.

به گزارش ICTPRESS ، در شرایطی که دسترسی به ارتباطات اینترنتی برای شهروندان ایرانی به یک ضرورت جدی مبدل شده و بخشی از زندگی و کسب‌و‌کار شده است، شنیدن چنین اخباری می‌تواند بسیار خوشایند باشد اما این اخباردلنشین، فقط بخشی از اطلاعات و آماری هستند که در گزارش‌های رسمی دولتمردان ارایه می‌شود.

سوال اینجاست که آیا آنچه مقامات مخابرات دولتی و مدیران ارشد وزارت ارتباطات درباره اینترنت می‌گویند با واقعیتی که بیرون از ساختمان‌های بلند خیابان شریعتی وجود دارد، منطبق است؟ آیا آنهایی که برای چک کردن صندوق پست الکترونیکی‌شان یا برای بازدید از سایت‌های اینترنتی موردنظر خود ساعت‌ها پای کامپیوتر می‌نشینند و هرگز از دست مشکلات و کاستی‌های اینترنت ایرانی آسایش ندارند، می‌توانند این قبیل اخبار را باور کنند؟

اینها سوالاتی است که پاسخ آن را مردم کوچه و خیابان می‌دهند. همان‌هایی که از اتصال اینترنتی با سرعت 821k لذت می‌برند و به کارهای علمی‌شان می‌پردازند!

اینجا تهران است، پایتخت کشوری که مسوولان آن می‌گویند از لحاظ زیرساخت‌های اینترنتی و پهنای باند در شرایط مطلوبی قرار داریم اما شهروندان آن نظر دیگری دارند و معتقدند آنچه تحت عنوان اتصال اینترنتی در اختیار دارند، سرعتی فراتر از چاپارهای قدیمی ندارد.

م- رضاپور، دانشجو و ساکن تهران می‌گوید: ارتباط اینترنتی پرسرعتی که دانشگاه ما از آن استفاده می‌کند به اندازه‌ای کند است که گاهی اوقات دانلود یک مقاله علمی را هم پشتیبانی نمی‌کند. وی در پاسخ به این سوال که آیا شما هم مانند مسوولان وزارت ارتباطات از جمله شخص وزیر معتقدید که سرعت 821k برای انجام کارهای علمی مناسب است؟ لبخند می‌زند.
عضو تحریریه یک روزنامه نیز بر این باور است آنهایی که به اینترنت ایران اینترنت نفتی می‌گویند، بهترین تعبیر را دارند چراکه با استفاده از این خدمات ساده‌ترین و پیش‌پا افتاده‌ترین کارها می‌تواند به یک معضل جدی مبدل شود.

وی که بخش قابل توجهی از زمان خود را پای اینترنت صرف می‌کند، می‌گوید: مدت زمانی که صرف این کار می‌کنم با بازدهی که دارم، ابدا قابل قیاس نیست.

گذشته از سایت‌هایی که به دلایل مختلف فیلتر شده‌اند و دسترسی به آنها در عمل مشکل یا حتی غیرممکن است، آنچه تحت عنوان اطلاعات مجاز تلقی می‌شود نیز قابل دستیابی نیست چراکه سرعت اینترنت به مراتب پایین‌تر از حداقل سرعت مجازی است که وزیر آن را برای کارهای علمی مناسب می‌داند.

این در شرایطی است که با وجود تمام محدودیت‌ها و مشکلات، کشتی‌های سرگردان در خلیج‌فارس هم گاهی لنگرهایشان را روی آب رها می‌کنند تا کابل جاسک - فجیره را قطع کند! یا برخی افراد که هرگز شناخته نمی‌شوند کابل فیبرنوری زیر اتوبان همت را پاره کنند.

حمیدرضا صبحانی، یک کارشناس اینترنت و یکی از کاربرانی که به دلیل حرفه‌اش نیاز جدی به اینترنت پرسرعت دارد، می‌گوید: اگر فرض کنیم قطعی‌های مدام کابل‌های فیبرنوری، کابل برگردان‌های وقت و بی‌وقت مخابرات و ده‌ها دلیل دیگر که باعث قطع ارتباط یا کاهش شدید سرعت اینترنت می‌شوند، وجود نخواهند داشت، بازهم اینترنت ایرانی آن چیزی نیست که بتوان برپایه آن به ارایه خدمات الکترونیکی به شهروندان پرداخت. وی معتقد است: دولت در شرایطی مدعی ارایه خدمات دولت الکترونیکی است که بسترهای ارتباطی مناسب آن وجود ندارد و در این صورت می‌توان گفت تلاش برای ایجاد پیشخوان‌های دولت الکترونیک و افزایش کیفیت ارتباطات اینترنتی در ایران نمی‌تواند فراتر از شعارهای تبلیغاتی دهان پرکن باشد.

با این وجود دولتیان خبر از راه‌اندازی سرورهای سنجش سرعت اینترنت می‌دهند و مقامات، مردم را به شکایت از ارایه‌دهندگان اینترنتی ترغیب می‌کنند که آنها را کم‌فروش می‌نامند. وزیر ارتباطات دولت نهم که کیفیت نامطلوب اینترنت را ناشی از عملکرد نادرست شرکت‌های خصوصی ارایه‌دهنده خدمات عنوان می‌کرد و بارها طبل رسوایی بخش خصوصی را به صدا درآورد تا ثابت کند فقط دولت است که صلاحیت و کفایت لازم برای ارایه خدمات مطلوب اینترنتی به مردم را دارد و بر اینکه اینترنت با سرعت65 k هم در ایران خریدار ندارد، پافشاری می‌کرد پس از ترک صندلی وزارت اعلام کرد که این وزارتخانه در مورد سرعت اینترنت هیچ اختیاری ندارد.

وقتی وزیر کنونی ارتباطات تاکید می‌کند که با تلاش‌های صورت گرفته در دولت نهم... شهروندانی که ساعات زیادی را پای کامپیوترهای خود می‌نشینند به این می‌اندیشند که بهتر است قبض‌هایشان را به صورت حضوری پرداخت کنند، از ثبت‌نام اینترنتی در دانشگاه و مدرسه صرفنظر کنند و اساسا قید اینترنت ایرانی را بزنند تا زندگی راحت‌تری داشته باشند.
با این وصف می‌توان حدس زد که در میان اظهارات مقامات دولتی با واقعیت‌های موجود چند درصد هماهنگی و انطباق وجود دارد؛ رقمی در حدود صفر!
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: