کد خبر:۳۱۵۱
تاریخ انتشار: ۱۳ آبان ۱۳۸۸ - ۰۷:۵۹
تعداد بازدید: 3381
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
جراحي بزرگ، تيم بزرگ
هنوز هيچ نشده، قيمت ها يا شروع به دويدن کرده اند يا مثل بليت هواپيما و موارد ديگري که احتياج به مجوز دارند دورخيز کرده اند که بيشتر بپرند و از بقيه عقب نمانند. اما درآمد مردم چي؟
اتفاقي که من منکر لزوم رسيدگي و ساماندهي به آن نيستم اما نگران نحوه کار و صلاحيت هايي هستم که براي انجام آن بايد باشد و متاسفانه هيچ تضميني نيست که باشد. اتفاقي که از آن به عنوان «جراحي بزرگ اقتصاد کشور» ياد مي کنند. اين تيتر بزرگ و دهن پرکن «جراحي بزرگ» را براي لايحه يي به کار مي برند که هم اکنون در دستور کار مجلس است، يعني همان لايحه هدفمند کردن يارانه ها. بسيار خب، قبول.جراحي کنيد، تکه تکه کنيد، پاره کنيد، بدوزيد، هر کاري مي خواهيد روي اين اقتصاد مادرمرده، آن هم با جراحي بزرگ تان بکنيد، اما سواي شور و جسارت و قاطعيتي که در انجام اين کار داريد نگراني هايي هست که متاسفانه حضرات عنايتي به آنها نداريد و بهاي لازم را به آنها نمي دهيد.

هر جراحي بزرگي محتاج به يک تيم بزرگ و ورزيده است، آيا چنين تيمي هست؟ ظاهراً از تهور و شجاعتي که رئيس دولت در اجراي اين لايحه از خود نشان مي دهد و از حمايتي که نمايندگان همسو با دولت و طرفداران اين لايحه از آن مي کنند گويا برايشان محرز است که همه چيز بر وفق مراد است و چنين تيم مجربي براي جراحي اقتصاد بيمار ايران وجود دارد.اما در هر جراحي، يک طرف قضيه هم بيمار و اطرافيان بيمار هستند که بايد قانع شوند و تن به اين جراحي بدهند. هنوز هيچ نشده، قيمت ها يا شروع به دويدن کرده اند يا مثل بليت هواپيما و موارد ديگري که احتياج به مجوز دارند دورخيز کرده اند که بيشتر بپرند و از بقيه عقب نمانند. اما درآمد مردم چي؟

آيا اين پرداخت ها و دهک ها که آقاي فرزين نماينده دولت در مجلس از آنها دم مي زند کفاف کارزار و سونامي بي رحمانه يي را که در راه است، مي دهد؟ مردم هنوز در کوران و کم و کيف قضيه نيستند. از بحث هايي که اين طرف و آن طرف مي شود و از اعتراض و انتقادهايي که از لابه لاي همين مذاکرات مجلس به گوش مي رسد به وضوح مشهود است که قضيه سنگين تر و مهم تر از آن است که با قيام و قعود نمايندگان و آراي کم و حداقلي آنها به بعضي از بندهاي لايحه، کار به سرانجامي که خيريتي در آن باشد، برسد.

همين دو روز پيش يکي از نمايندگان- آقاي عليرضا محجوب- صحبت از رفراندوم و همه پرسي اين لايحه کرد. مساله اين است که رفراندوم هم ساخت و کار خودش را مي خواهد و در هر شرايط و هر جامعه يي جواب نمي دهد. رفراندوم تضارب آرا و عقايد مي خواهد، بحث و اقناع مي خواهد، وضوح و روشني مي خواهد و سرانجام تصميم گيري مستقل و بدون فشار آحاد ملت را مي خواهد. اگر مي توانيم اين مقدمات را فراهم کنيم، که البته در شرايط فعلي من شک دارم، بسم الله، در هر حال اينها را گفتم که بگويم و هشدار دهم که در هر جراحي خصوصاً اگر آن جراحي بزرگ هم باشد، احتمال مرگ نيز هست اما جامعه ما تحمل چنين مرگي را دارد؟ من فکر نمي کنم. نويسنده:مرتضي شاملي
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: