کد خبر:۲۸۰۶
تاریخ انتشار: ۰۹ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۶:۵۷
تعداد بازدید: 2025
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
حاميان نگران
سوابق چهار سال گذشته اما نشان از آن دارد که صف حاميان نگران در حال طولاني تر شدن است و هر روز کسي از گوشه يي بر آن افزوده مي شود.
محمود احمدي نژاد شايد نخستين رئيس جمهوري است که اين همه حامي نگران دارد. چه حاميانش در مجلس و ساير نهادهاي حکومتي که به حکم اجبار از سياست هاي دولت او حمايت مي کنند و چه حاميانش در نهادهاي خصوصي و رسانه ها که اختيار را بر اجبار مرجح مي دانند و حمايت از احمدي نژاد را بر هر کس ديگر اولويت مي دهند. به هر حال هر چه هست بيشترين جنبه هاي حمايت از وي و سياست هاي دولتش سلبي است و حاميان نگران او خوب مي دانند که کاروان مصلحت انديشي از کدام سوي به راه است.

در اين ميان آنچه مهم به نظر مي رسد اين است که رئيس دولت دو سه سالي است که چندان از مزيت داشتن حاميان بي قيد و شرط برخوردار نيست هر چند در سياست وجود حاميان بي قيد و شرط گاهي انحراف مي آفريند در عين حال که اجراي بسياري از سياست ها را تسريع مي کند.

احمدي نژاد البته هيچ گاه اين گونه که امروز هست،نبوده است. تيرماه 84 که برآمد و بر صندلي رياست جمهوري نشست به آرمان اصولگرايان بدل شد چرا که پيشي گرفتن از هاشمي رفسنجاني که در دور دوم انتخابات حمايت همه اصلاح طلبان و هواداران غيرتحريمي آنان را با خود داشت و نيز پايان گرفتن عصر اصلاحات موهبتي به حساب مي آمد. از همين رو بود که اصولگرايان جملگي در کسوت حامي او و دولتش درآمدند و آن روزها پسوند بي قيد و شرط را پذيرفتند چون خوشحال بودند. گرچه اين خوشحالي ديري نپاييد و آنها در روند سهم خواهي و يارگيري در کابينه نهم چندان هم کامياب نشدند، پس آرام آرام صف حاميان رئيس جمهور نيز همچون صف منتقدان او طولاني شد و رئيس جمهوري که حاميان بسيار دارد اما اکثراً نگرانند، خود تبديل به پديده يي شد.

در آن روزها بود که صف بندي هاي تازه يي در برابر رئيس دولت شکل مي گرفت. حاميان و منتقدان دو سرمنشأ بودند و هر کدام با پسوندهايي متفاوت گروه هايي را پديد آوردند که در عرصه سياست ايران باب تازه يي بود.

از صف منتقدان به غير از جريانات اصلاح طلب که منتقدان بي قيد و شرط مجموعه سياست هاي رئيس دولت نهم بودند گروهي به نام منتقد منصف نيز برآمدند که در عمل حامي بودند اما حامياني که از دريچه نقد حمايت مي کردند. از همين صف بود که دسته حاميان حمايت مي شد و پر و بال مي يافت، پس دادن يک جايزه به آنان هزينه چنداني نداشت. اما در سوي مقابل از جبهه حاميان نيز دسته هايي نظير فراکسيون اصولگرايان مستقل برخاستند که گرچه در روزهاي نخست تشکيل کابينه حاميان دوآتشه بودند اما چندي بعد منتقد دوآتشه شدند و به کل از صف حاميان بريدند و مسيري را در پيش گرفتند که مي شد حدس زد سرانجامش چه خواهد بود. از آن صف، ناقداني برخاستند که بعدها چه در آستانه انتخابات دهم رياست جمهوري و چه در روزهاي پس از آن تيغ نقدشان جز به شاهرگ سياست هاي دولت و دولتمردان رضا نمي داد.

پيشتر و هنگام انتخابات مجلس هشتم نيز وجود همين «حاميان منتقدشده» بود که رشته هاي ساير حاميان دولت در گرفتن همه کرسي هاي پارلمان را پنبه کرد تا دولت محمود احمدي نژاد هيچ گاه پارلماني سراسر همسو با خود را تجربه نکند.

اما حالا و در آستانه تشکيل کابينه دهم نيز محمود احمدي نژاد مردي با حاميان بسيار است اما به جز اقليتي اندک شمار در نهادهاي حاکميت و قدرت که جزء حاميان بي قيد و شرط وي محسوب مي شوند ديگران هم در قافله حاميان نگران او به سر مي برند که نه تمايلي دارند به سمت روزهاي اول دولت نهم بازگردند و برچسب «حامي دوآتشه» نصيب شان شود و نه مشتاقند به جمع منتقدان نوظهور و جنجالي بپيوندند. پس آرام به کار حمايت مشروط خود مي پردازند؛واژه يي که در روزهاي استقرار دولت اصولگراي نهم و با گذشت نزديک به دو سال از آغاز به کار آن در ميان اصولگرايان پديد آمد و در پايان کار اين دولت و با کانديداتوري احمدي نژاد براي رياست جمهوري دهم توسط جامعه روحانيت مبارز و برخي از ديگر نهادهاي باسابقه اصولگرايي عينيت بيشتري يافت چرا که محافظه کاران يعني سياست پيشگان معطوف به سنت در مواجهه با احمدي نژاد از آن بهره بردند، هر چند رئيس دولت تا امروز نشان داده است به مشي و مسلک خود بيش از هر چيز ديگري قائل است و کمتر به توصيه هاي ريش سفيدان محافظه کار و اصولگرا تن مي دهد.

يکي از اين حاميان نگران احمدي نژاد، شيخ کاظم صديقي خطيب پنجم نماز جمعه تهران است که در نخستين حضورش در جايگاه بااهميت خطيبي نماز جمعه ضمن اعلام حمايت از دولت دهم و سياست هاي احتمالي رئيس آن، ابراز نگراني نيز کرد و از احمدي نژاد خواست سريع تر به مشکلات کشور پايان دهد. او نيز همچون شيخ احمد جنتي که در نماز جمعه قبل به مجلس توصيه کرد در مسير راي اعتماد به وزراي پيشنهادي خيلي سخت نگيرد، کوشيد توصيه به بهارستان نشينان را از قلم نيندازد تا در نخستين خطبه نماز جمعه خود نشان دهد به صف سه همکار خود در نماز جمعه پيوسته و در رديف حاميان مانده است، اگر چه در بخش هايي نگراني هايي هم دارد.

سوابق چهار سال گذشته اما نشان از آن دارد که صف حاميان نگران در حال طولاني تر شدن است و هر روز کسي از گوشه يي بر آن افزوده مي شود. نويسنده:مسعود رفيعي طالقاني
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: