کد خبر:۲۷۳۲
تاریخ انتشار: ۲۶ مرداد ۱۳۸۸ - ۰۷:۴۸
تعداد بازدید: 2899
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
تقابل اصولگرا در برابر اصولگرا
اگر بخواهيم علي لاريجاني را نماينده يکي از طيف هاي مهم اصولگرا در نظر بگيريم و همزمان بگوييم محمود احمدي نژاد نيز نمايندگي طيف ديگري از جريان اصولگرايي را بر عهده دارد،
اگر بخواهيم علي لاريجاني را نماينده يکي از طيف هاي مهم اصولگرا در نظر بگيريم و همزمان بگوييم محمود احمدي نژاد نيز نمايندگي طيف ديگري از جريان اصولگرايي را بر عهده دارد، شايد هيچ اتفاقي به اندازه وقايع پس از 22 خرداد 88 نمي توانست تفاوت زاويه ديد علي لاريجاني با محمود احمدي نژاد را در برخورد با مسائل آشکار کند. به اين معني که بعد از اين خيلي بهتر مي توان به تحليل اين موضوع پرداخت که چرا علي لاريجاني بيشتر از دو سال نتوانست دبيري شوراي عالي امنيت ملي دولت اصولگراي نهم را تاب بياورد و با رئيس اين شورا به تفاهم نرسيده و ترجيح دادند حساب و کتاب خود را از هم جدا کنند.
 
اين گونه بود که لاريجاني در حالي که همه منتظر بودند براي انتخابات رياست جمهوري دهم خيز برداشته و خود را همچون سال 84 براي ماراتني ديگر در اين عرصه آماده رقابت کند به يکباره ترجيح داد صاحب يکي از صندلي هاي سبز بهارستان شده و از آنجا نيز به کرسي رياست پارلمان دست يابد تا اگر لازم شد در مصاف با احمدي نژاد نه در قامت يک مرئوس بلکه در قامت يک همتا قد علم کند؛ يکي در قوه مقننه و ديگري در قوه مجريه.

از رياست صدا و سيما تا نامزدي انتخابات رياست جمهوري 84، مسيري بود که علي لاريجاني طي کرد اما نتيجه يي جز تلخکامي برايش نداشت. حضور در شوراي عالي امنيت ملي دولت احمدي نژاد و راهبري مذاکرات هسته يي ايران که وارد مقطع پرتنشي شده بود، مي توانست مرهمي باشد بر ناملايماتي که از طيف اصولگرا به او رسيده بود. لاريجاني ظرفيت هاي خودش را در اين ماموريت سخت خوب عرضه کرد آن هم وقتي اظهارات احمدي نژاد درخصوص اسرائيل و حذف آن از نقشه جهان بيش از آنچه تصور مي رفت در معادلات و مذاکرات هسته يي تاثيرگذار شده و روندش را دستخوش لرزه هاي سياسي کرده بود.

طرف علي لاريجاني که جانشين حسن روحاني در مذاکرات هسته يي شده بود، خاوير سولانا نام داشت که به نمايندگي از تروئيکاي اروپا و همچنين روسيه و چين مسووليت فراهم کردن مقدمات مذاکره مستقيم با گروه 1«5 را عهده دار بود.

«در غلتان داديم و آبنبات گرفتيم» جمله معروف لاريجاني است که درباره معاهده سعد آباد گفت و از او به يادگار ماند. در روزهاي نخستين دبيري او در شوراي عالي امنيت ملي به نظر مي رسيد غرب در مقام قياس توانايي هاي لاريجاني و روحاني نگران سخت شدن کار مذاکرات است چرا که لاريجاني تجربه ديپلماتيکي نداشت اما بعد از مدتي متوجه شد نگراني شان بي مورد بوده است زيرا هر چه باشد، حضور يک برادر ديپلمات کهنه کار و البته در سايه به نام محمدجواد راه را بر هرگونه ناشي گري برادر کوچک تر بسته بود.
 
از اين رو حضور لاريجاني در شوراي عالي امنيت ملي شايد جزء خوش شانسي هاي دولت نهم محسوب مي شد. اما استعفاي ناگهاني لاريجاني از سمت دبيري شوراي مذکور آن هم درست وقتي که قرار بود مذاکره مهمي در رم ايتاليا انجام شود، علامت سوال همراه با تعجب را در اذهان ناظران سياسي ايجاد کرد اما ادامه کار براي لاريجاني به خاطر جدي بودن اختلاف نظرش با احمدي نژاد به قدري سخت شده بود که او را وادار کرد عطاي رئيس هيات مذاکره کننده ايران بودن را در حساس ترين روزهاي مذاکرات هسته يي به لقايش ببخشد. با وجود اين در حالي که سمتي نداشت، ماند تا سعيد جليلي جانشين خود را در سفر به ايتاليا همراهي کند و حلقه واسط او با سولانا شود.
 
لاريجاني با برگزاري انتخابات مجلس هشتم به عنوان نماينده قم راهي بهارستان شد. اولين دستاورد اين مهاجرت، شکست حدادعادل رئيس پيشين مجلس در رقابت با علي لاريجاني بود که با تفاوت چشمگيري در آرا ناچار شد جز يک نماينده ساده نقشي در مجلس نداشته باشد. بسياري اين پيروزي را که نصيب لاريجاني شد، نه به خاطر توانمندي بيشتر لاريجاني بلکه ناشي از عملکرد ضعيف حدادعادل دانستند. مجلس هفتم به علت همسويي و مماشات بيش از حدش با دولت نهم مورد انتقاد شديد قرار داشت و مجلس هشتم با رياست لاريجاني به عنوان دومين رئيس غيرمعمم قوه مقننه مي رفت تا چهره يي جديد از اصولگرايان منتقد را به تصوير بکشد. البته لاريجاني و دوستانش راهي سخت در پيش داشتند؛ چه نمايندگان سينه چاکي به حمايت از دولت در فراکسيون اکثريت مجلس حضور داشتند. در همين راستا کسب راي بالاي لاريجاني براي رياست مجلس حاکي از آن بود که اراده يي قوي براي زدودن جو رکود و انفعالي که بر مجلس قبلي حاکم بود، وجود دارد.

لاريجاني در حالي که انتظار مي رفت نقش فعالي در آينده سياسي کشور داشته باشد، در آغاز راه همچنان در قامت يک ديپلمات بر کرسي رياست تکيه زده بود.

اظهارنظر درباره گزارش هاي جديد البرادعي درخصوص پرونده هسته يي ايران، پاسخ به سخنان مقامات خارجي و... از جمله مواردي بود که نشان مي داد ذهن لاريجاني هنوز که هنوز است، نگران حوزه سياست خارجي ايران است. نکته جالب تر آنکه آنچه با شنيدن نام لاريجاني در اذهان مقامات غربي نقش مي بندد، وجهه ديپلماتيک او است. خاوير سولانا اين برداشت را در جمله يي پس از آنکه اولين جلسه اش با سعيد جليلي و حضور لاريجاني برگزار شد، چنين توضيح مي دهد؛ «آنها هر دو در ملاقات حضور داشتند. لاريجاني ديدار را هدايت مي کرد. اين او بود که همه وزن نشست را مي کشيد... بنابراين به داوري من، او همچنان نقش مهمي در ساختار قدرت ايران ايفا خواهد کرد.»

پيش بيني سولانا با کمي اغماض درست از آب درآمد، ظاهراً درباره احمدي نژاد که خواب آرام را از چشمانش ربود. او که تا قبل از اين مجلسي آرام و سازشکار را تجربه کرده بود، اينک با سختگيري هاي جديدي در مجلس مواجه بود. خانه ملت تحت رياست لاريجاني بنا نداشت مماشات سابق را در پيش بگيرد.

قرائت گزارش (تفريغ) بودجه در صحن علني مجلس که تخلفات مالي دولت را گزارش مي کرد نمونه يي از ضرب شست مجلس اصولگرا عليه دولت اصولگرا بود که با حمايت هيات رئيسه صورت گرفت.

آخرين کشمکش دولت و مجلس نيز بر سر لايحه هدفمند کردن يارانه ها بود که نمايندگان با اکثريت آرا، به آن راي منفي داده و حاضر نشدند هيچ گونه تعاملي را در اين مورد با دولت انجام بدهند. به اعتقاد آنها حذف يکباره يارانه مي توانست شوک تورمي بزرگي ايجاد کند. اما اين نيز پايان ماجرا نبود. مجلس بايد فكر و چاره يي اساسي براي رفع اين معضل مي يافت. براي همين لاريجاني درست در روزهايي که بحث انتخابات 22 خرداد در حال گرم شدن بود، طرحي را در مجلس به تصويب رساند که به موجب آن، هر گاه راساً تشخيص مي داد طرح و لايحه يي از دولت مغاير با قانون است، خودبه خود اجازه داشت آن را کنار بگذارد. اين نقطه را مي توان نقطه اوج تقابل مجلس و دولت اصولگرا دانست. اما حاميان دولت نيز بيکار ننشستند و منتظر فرصتي بودند تا دست به تصفيه حساب هاي جناحي بزنند و انتخابات رياست جمهوري دهم اين فرصت را به بهترين شکل ممکن در اختيارشان گذاشت. اينکه لاريجاني اجازه نمي داد فراکسيون اکثريت مجلس به عنوان طيف اصولگرا، از کانديداتوري احمدي نژاد حمايت کرده يا بيانيه يي صادر کند، آتش خشم حاميان دولت را شعله ورتر کرد. هرچند سرانجام مقاومت لاريجاني در روزهاي پاياني مهلت قانوني تبليغات رياست جمهوري شکست و در يکي دو روز آخر، نماينده هاي طرفدار رئيس دولت نهم توانستند بيانيه يي در حمايت از نامزدي احمدي نژاد به نمايندگي از فراکسيون اصولگرايان صادر کرده و بر خلاف ميل لاريجاني وارد مصداق شوند، اما اين هم نتوانست مرهم زخم هاي نشسته بر پيکره اصولگرايان باشد. وقايعي که پس از 22 خرداد رخ داد، بهترين زمان ممکن براي انتقام گيري بود. براي همين رسانه هاي کاغذي حامي دولت دست به کار شدند تا طي حملاتي شديد به لاريجاني، او را يکي از همدستان هاشمي، موسوي و رضايي معرفي کرده و از او به عنوان يکي از کارگردانان پشت پرده اتفاقات و اغتشاشات نام ببرند. سناريويي که آنها براي لاريجاني نوشتند، با سخنان منطقي که او در برنامه زنده تلويزيوني بيان کرد، تکميل شد. لاريجاني در روزهايي که صدا و سيما در رويکردي يکجانبه اخبار و وقايع به وجود آمده در کشور را منعکس مي کرد، در بخش گفت وگوي ويژه شبکه 2 تلويزيون حضور يافت و بر خلاف رويه يي که ساير دوستان او در اردوگاه راست در پيش گرفته بودند، اظهارات متفاوتي را مطرح کرد. او ضمن انتقاد از برخي واکنش هاي کانديداهاي معترض، در مقابل چشم ميليون ها بيننده به شدت از رفتار برخي اعضاي شوراي نگهبان انتقاد کرد. از اين رو فرداي آن روز روزنامه هاي حامي احمدي نژاد ضمن تاکيد بر اينکه لاريجاني نيز سعي داشت موسوي را به عنوان جبهه ضد احمدي نژاد، از وضعيت نامطلوب در افکار عمومي نجات دهد، حملات خود را عليه وي افزايش دادند.

تشکيل کميته ويژه از سوي مجلس جهت بررسي وضعيت بازداشت شدگان و نحوه برخورد با آنان، قطره آخري بود که چکيدنش باعث شد کاسه صبر نمايندگان حامي دولت سرريز شود و چهره هاي شاخص آنها يک بار ديگر بحث تغيير رئيس مجلس را استارت بزنند؛ طرحي که قبل از انتخابات نيز يک بار زمزمه اش را سر دادند اما به نتيجه نرسيد و اين ايده براي دومين بار هم با کناره گيري حداد عادل از اينکه گزينه يي براي رياست مجلس باشد، ناکام ماند.

مجموعه اتفاقات ذکر شده صحنه هايي از تقابل اصولگرا در برابر اصولگرا را به خوبي به نمايش گذاشت؛ نمايشي که به نظر مي رسد نه تنها به پايان نرسيده بلکه به زودي با معرفي کابينه دهم توسط احمدي نژاد به مجلس، به اوج خود نزديک مي شود. قطعاً روزهاي سختي در انتظار هر دو چهره اصولگرا خواهد بود.نويسنده:مريم جمشيدي
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: