کد خبر:۲۵۷۸
تاریخ انتشار: ۲۱ تير ۱۳۸۸ - ۱۹:۵۲
تعداد بازدید: 2580
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
جیب مبارک مشترکان و کلاس مخابرات
مردم از خود می پرسند، مالیات و عوارض پرداختی که هر دو ماه یکبار در قبوض تلفن ثابت و همراه می پردازند به چه کاری می آید و دولت با این پول چه می کند؟
شماره های تماس اضطراری در شبکه مخابرات کشورها معنا و مفهوم خاصی دارد.110 یعنی تماس با پلیس، 137 شهرداری و 118 تماس با مرکز اطلاع رسانی مخابرات.

به گزارش موبنا، این شماره ها از سوی دولت ها برای تماس مردم در مواقع اضطرار تعیین شده و دولت ها به نوعی به این مراکز سوبسید می دهند.

118 شاید آشناترین شماره تماس اضطراری و اطلاع رسانی در کشور باشد که افراد جامعه بسته به نوع فعالیت و نیاز با این شماره تماس می گیرند.

مرکز تلفن ۱۱۸ در سال ۱۳۴۰ در ساختمانی واقع در خیابان ناصر خسرو شروع به فعالیت کرد . در ابتدا شماره این مرکز ۰۸ بود که از سال ۱۳۵۴ این شماره به ۱۱۸ تغییر کرد.
در مرکز 118 که اکنون تحت پوشش مراکز استانی مخابرات قرار دارد،چندین اپراتور به تماس گیرندگان خدمات ارائه می کنند.

بنابراین این گونه خدمات در قالب خدمات عمومی جای می گرد و دولت موظف به ارائه سوبسید به این مراکز برای ادامه حیات است.این سوبسید از مالیات خود مردم تامین می شود.

اما پس از آغاز جریان خصوصی سازی شرکت مخابرات ایران از سال گذشته برخی از مسوولان مخابرات ایران و تهران در اظهار نظرهای مختلف به زیان دهی مرکز 118 و عدم توان تامین منابع مالی 118اشاره کرد.

روح الهی مدیرعامل شرکت مخابرات استان تهران گفت: سه دقیقه تماس با سامانه 118 معادل یک پالس تلفن شهری به مبلغ 7/44 ریال به حساب مشترک منظور می شود.از زمان ابلاغ پروانه شرکت مخابرات یعنی تاریخ پنجم مردادماه سال 87 این مصوبه اجرایی شده است و هزینه تماس با 118 از حساب مشترکان کسر می شود.

در کشورهای توسعه یافته شرکت های خصوصی برای جلب مشتری اقدام به کاهش هزینه می کنند. خدمات عمومی در این کشورها نیز رایگان بوده و دولت از آن حمایت می کند. در کشوری چون آمریکا نیز برخی خدمات عمومی همچنان رایگان بوده و تماس با مراکز اطلاع رسانی بدون هزینه است.

اما ایران پس از خصوصی کردن مخابرات برای جبران هزینه های اداره مرکز 118 اقدام به کسب درآمد از محل تماس مشترکان با این مرکز کرده است.

اگر قرار باشد با خصوصی شدن شرکتهای دولتی خدمات عمومی پولی شود،پس درآینده نزدیک هیچ خدمت عمومی باقی نمی ماند این در حالی است که دولت برای ارائه خدمات عمومی از جیب مردم برداشت می کند.

با ادامه این فرآیند آیا در آینده نه چندان دور خدمت عمومی دیگری به شکل رایگان باقی خواهد ماند؟

مردم از خود می پرسند، مالیات و عوارض پرداختی که هر دو ماه یکبار در قبوض تلفن ثابت و همراه می پردازند به چه کاری می آید و دولت با این پول چه می کند؟

آیا می توان به بهانه خصوصی سازی هر خدمت عمومی را پولی کرد و از تامین هرینه های آن سرباز زد؟ تهيه كننده:علی طالب زاده
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: