برخورد هیجانی با کودک‌فروشی
رکوردشکنی ظریف و کری از 1919 و ناشنیده ها
ایران و 1+5 بر سر «راه‌حل‌ها» به تفاهم رسیدند
«وایبر» و «واتس آپ» چقدر امنیت دارند؟
فریب تبلیغات چاقی و لاغری در ماهواره ها را نخورید
شیوع بیماری‌های قلبی در افراد زير 40 سال رو به افزایش است
وقتی کتاب کارت ویزیت می‌شود!
قصد داعش برای حذف برخی از آیات قرآن!
داعش دانشگاه موصل را تفکیک جنسیتی کرد
پول شرکت اپل از پارو بالا می‌رود
کد خبر:۲۵۷۰
تاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۸۸ - ۱۳:۳۰
تعداد بازدید: 2457
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
بيشتر به فكر تحريمهاي سياسي اقتصادي هستند
صحبت تحریم هنوز به آن مرحله نرسیده است که خیلی جدی بشود. ولی اگر فقط تحریم‌های سیاسی بگذارند، به این معنا که سفیرهای کشورها را از ایران بیرون بکشند ...
طرح سخنان مختلف از سوی مدیران دولت اوباما در مورد ایران، سوال‌های زیادی را در اذهان تحلیل‌گران سیاسی به‌وجود آورده است. باراک اوباما از یکسو خواهان انجام مذاکره با سران ایران است، و از سوی دیگر هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا سخن از تحریم‌های شدیدتر بین‌المللی می‌زند.

جو بایدن، معاون رییس جمهوری آمریکا نیز در روزهای گذشته سخنانی گفت که بیشتر به مذاق اسراییلی‌ها خوش می‌آمد. گفتمان غالب در میان اتاق‌های فکر سیاسی واشنگتن ادامه‌ی روند سیاست «چوب و هویج» با دولت ایران است.

اما طرح ایده‌ی گفت ‌و گوی بدون پیش شرط با ایران از سوی باراک اوباما باعث شد امید تازه‌ای در دل بسیاری از مخالفان سیاست‌های گذشته ایجاد شود که مایل بودند نگاه مثبت به رابطه با ایران جانشین نگاه خشمگینانه‌ی گذشته گردد.

در این میان بسیاری از اتاق‌های فکر و گروه‌های سیاسی فعال در واشنگتن می‌توانند تأثیر زیادی روی سیاست‌گذاران آمریکایی داشته باشند. شورای ملی آمریکایی‌های ایرانی‌ تبار ازجمله گروه‌هایی‌ است که تلاش کرده با گفت ‌و گو با سیاستمداران واشنگتن نگاه‌های ایرانی‌های آشنا به مسایل داخلی کشور را با آ‌ن‌ها طرح کند.

در رابطه با موضع‌گیری‌های اخیر اعضای دولت آمریکا و تأثیر تحریم‌های احتمالی با تریتا پارسی، رییس شورای ملی آمریکایی‌های ایرانی تبار گفت ‌و گو کرده‌ايم.

در موقعیتی که خانم کلینتون صحبت از تحریم می‌کند، این تحریم‌ها در چه حدی خواهد بود و چه تأثیری روی دولت و ملت ایران خواهد داشت؟

صحبت تحریم هنوز به آن مرحله نرسیده است که خیلی جدی بشود. ولی اگر فقط تحریم‌های سیاسی بگذارند، به این معنا که سفیرهای کشورها را از ایران بیرون بکشند، و گرفتن ویزا برای رفتن به کشورهای دیگر برای افرادی که در دولت ایران کار می‌کنند، سخت‌تر بشود و از این جور چیزها، فکر نمی‌کنم اثر خیلی زیادی روی مردم ایران داشته باشد. ولی اگر تصمیم بگیرند که تحریم‌های اقتصادی را دوباره بیشتر کنند و فشار را روی اقتصاد ایران بگذارند، آن‌موقع نهایتاً بیشتر سختی‌ها روی خود مردم ایران می‌افتد.

اگر ایران نتواند بنزین وارد بکند و کشورهای غربی بنزین را تحریم کنند و ایران نتواند قراردادهای گازی خودش را با کشورهای مختلفی که می‌خواست ببندد، منعقد کند، آیا این فشارها باعث خواهد شد که دولت ایران اندکی فضا را در داخل باز بکند و یا رابطه را با غرب به نحوی که به آن‌ها امتیاز بدهد، گسترش بدهد؟

هروقت که در این سی سال اخیر تحریم‌های اقتصادی و فشار اقتصادی را روی ایران بیشتر کردند، وضع داخلی بدتر شد. بازتر نشد، بیشتر بسته شد. یکی از مشکلاتی که غرب دارد این است که با هیچ‌کدام از این بیست ـ سی تحریم اقتصادی که روی ایران گذاشته، نتوانسته‌ سیاست خارجی ایران را عوض کند.

درست است که فشار روی ایران خیلی زیاد بوده، درست است که به اقتصاد ایران خیلی ضرر خورده، ولی سیاست خارجی ایران به آن صورتی که کشورهای غربی خواسته‌اند‌، عوض نشده است. به خاطر این در غرب، آرایی هست که این تحریم‌های اقتصادی فقط تا حد خاصی می‌توانند موفق باشند. و فکر می‌کنم بیشتر به فکر تحریم‌های سیاسی و اقتصادی هستند.
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: