کد خبر:۲۵۶۸
تاریخ انتشار: ۲۹ تير ۱۳۸۸ - ۱۶:۳۳
تعداد بازدید: 3395
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
تأثير خنده در درمان بيماريها
به طور کلي آدمها بايد ياد بگيرند، يک زماني به مشکلاتشان بخندند که بخواهند مشکل را کوچک کنند، اما نه اينکه به همه چيز و همه کس بخندند. آدمهاي لوده و کساني که بي خودي مي خندند، بيمارند.
از قديم گفته اند: «خنده بر هر درد بي درمان دواست»، اما شايد باور نکنيم وقتي دانشمندان و پزشکان و متخصصان هنوز براي بعضي بيماريها درماني پيدا نکرده اند، «خنده» خواص درماني داشته باشد.

راستي شما چه فکر مي کنيد؟

آيا تا به حال به مشکلي برخورد کرده ايد که غير قابل حل باشد، اما با خنده از کنارش گذشته باشيد و بعد خود به خود حل شده باشد؟
يا بر عکس با آدمهايي روبه رو شده ايد که يک کار ساده را با گره هاي ابرو و عصبانيت و کج خلقي به يک معضل و مشکل غير قابل حل تبديل کرده اند؟
آيا هيچ وقت امتحان کرده ايد، وقتي بخنديد و با خوشرويي با دوست و همکار و همسر و فرزند و غيره برخورد کنيد، همه دوستتان دارند و در نتيجه با هيچ در بسته اي مواجه نمي شويد و بر عکس، خشم و عصبانيت و اخم باعث شده درهاي خوشبختي به روي شما بسته شود؟
تحقيقات نشان داده: خنده، شادماني و اميد مي تواند حتي در درمان بيماريها از جمله سرطان مؤثر باشد.
در اين خصوص متخصصان انکولوژي (سرطان شناسي) معتقدند: بيماران مبتلا به سرطان که تحت درمان قرار دارند، در صورتي که روحيه شاد و اميدوار داشته باشند، به درمان پاسخ بهتري مي دهند و مي توان به بهبود آنها اميدوار بود، در حالي که بيماران نااميد به درمانها پاسخ مثبت نمي دهند و با زندگي وداع مي کنند.
اگر مي خواهيد درباره «خنده» و تأثير آن بر سلامت جسم و روان بيشتر بدانيد، گفتگوي ما را با دکتر «ايرج وثوق» روانپزشک، مشاور خانواده و عضو هيأت علمي دانشگاه بخوانيد:
خنده چيست؟

* آقاي دکتر وثوق، لطفاً خنده را تعريف کنيد و بگوييد خنده چيست؟

** خنده در واقع مؤلفه اي است که در چهره ظاهر مي شود و يک نمود ظاهري از احساس دروني انسان است. تمام احساسات ما به شکل رفتار خودشان را نشان مي دهند و يکي از احساسات خوشايند و خوبي که همان احساس شادماني است، خودش را به صورت «خنده» نشان مي دهد. به همين دليل وقتي مي خنديم در درونمان احساس خوبي را تجربه مي کنيم.

* آيا همه خنده ها احساس شادماني ايجاد مي کند يا بر اساس شرايط، نوع و تأثير آن متفاوت است؟
** اگر خنده واقعي باشد، احساس شادماني را به وجود مي آورد، اما بعضي وقتها خنده ها ظاهري است، يعني فرد در درون خودش احساس خوشي ندارد و ظاهراً مي خندد. به اين نوع خنده متناقض يا «پارادوکس» مي گويند، به اين معني که در درون يک احساس و در بيرون احساسي متفاوت وجود دارد. معمولاً نوع خنده خيلي زود شناخته مي شود، چون اثري که ما انتظار داريم در طرف مقابل ما ايجاد نمي کند. به همين دليل گاهي واژه «زهرخند» يا «نيشخند» در کنار «لبخند» جاي مي گيرد. مثل افرادي که ظاهراً مي خندند، اما در درونشان غوغايي برپاست و فقط تظاهر به خنده مي کنند.

نقش واسطه هاي شيميايي
* در اثر خنده چه فعل و انفعالاتي انجام مي شود و به لحاظ علمي، آيا خنديدن براي انسان مفيد است؟

** واسطه هاي شيميايي مغز ما تحت تأثير عوامل هيجاني دستخوش تغيير و تحول مي شوند. مثلاً وقتي ما غمگين هستيم، تنظيم «سروتونين» که يک ناقل شيميايي است، در مغز ما به هم مي خورد. در واقع وقتي افسرده و غمگين هستيم، سروتونين کاهش پيدا مي کند، اما وقتي مي خنديم «دوپامين» که به عنوان ناقل شيميايي در موضوعاتي مثل لذت بردن از زندگي و... اثر دارد، افزايش پيدا مي کند و با زياد شدن دوپامين احساس خوشي و لذت در ما ايجاد مي شود و احساس رضايتمندي از زندگي پيدا مي کنيم. اثرات واسطه هاي شيميايي بسيار شگفت انگيز است، به طوري که با آزاد شدن دوپامين در اثر خنديدن (اگر از ته دل باشد) آنقدر احساس رضايت از زندگي به ما دست مي دهد که حتي اگر وضع اقتصادي خوبي هم نداشته باشيم، باز هم از زندگي راضي خواهيم بود، زيرا همين واسطه هاي شيميايي ميزان رضايت ما را از زندگي بالا مي برند.
«خنده» علاوه بر احساس رضايت و خوشحالي در زندگي اگر از ته دل باشد و تظاهر نباشد باعث افزايش يادگيري نيز مي شود. (دوپامين باعث افزايش يادگيري مي شود)

افراد سالم مي خندند
* چرا بعضي افراد خنده رو هستند و راحت مي خندند، اما بعضي ها با خنده قهرند؟

** يکي از مکانيسمهاي دفاعي در افرادي که سلامت روان دارند، شوخ طبعي است و با اينکه با مسايل و مشکلات و سختي ها روبه رو مي شوند، توانايي به شوخي گرفتن بعضي مسايل را دارند و گاهي به مشکلات خودشان مي خندند که به اين افراد «هيومور» مي گويند. در واقع مي توانيم بگوييم خنده مکانيسم بالغ است و افرادي که نمي خندند، داراي شخصيتهاي ناپخته و نابالغ هستند و اين افراد را حتي به زور نمي توانيد بخندانيد و به هيچ شيوه اي نمي توانيد آنها را وادار به خنديدن کنيد.
معمولاً اين افراد داراي شخصيتهاي بدبين، خسيس، افسرده و گوشه گير هستند که به آنها «اسکيزوئيد» مي گويند، يعني افرادي که راحت نمي خندند.
اين افراد از چيزي لذت نمي برند. مثلاً در افرادي که دچار افسردگي مي شوند، يکي از ويژگيهاي آنها اين است که طي مثلاً دو هفته از چيزي لذت نبردند و در ناحيه پيشاني آنها خطوط امگا ديده مي شود.

انرژي مثبت کسب کنيد
* همنشيني با اين افراد چه پيامدهايي دارد؟

** تحقيقات دکتر «ايموتو» در سال 1990 تا سال 2000 طي 10 سال مطالعه روي کريستالهاي آب خيلي جالب است، وقتي در اين بررسي کريستالهاي آب را مي گرفتند و در مقابل آنها مي خنديدند، شکل کريستالها زيبا مي شده، اما وقتي گريه مي کردند، کريستالها بسيار نازيبا بودند. اين موضوع روي بدن انسان نيز که سه چهارم آن آب است، صدق مي کند و بر روح و روان ما اثر مي گذارد.
ما هميشه در ارتباط هايمان بايد دنبال کسي بگرديم که انرژي منفي به ما ندهد، چون معمولاً انرژيهاي اطرافمان را جذب مي کنيم و اگر با افراد بدبين و منفي همنشين باشيم، خواه ناخواه انرژي منفي به ما منتقل مي شود، در حالي که اگر با آدمهاي شاداب و خنده رو نشست و برخاست داشته باشيم، انرژي مثبت از آنها کسب مي کنيم و روح و روان ما صدمه نمي بيند.

خنده زياد ممنوع
* آيا خنده زياد مفيد است يا مضر؟ آيا زياد خنديدن بيماري تلقي نمي شود؟
** هر چيزي حتي اگر بهترين و مفيدترين باشد، بايد متعادل و نرمال باشد و از استاندارد خود تجاوز نکند. «خنده» هم از اين قاعده مستثنا نيست و بايد در حد تعادل باشد. ما در احاديث ديني هم داريم که خنده بايد حد و اندازه داشته باشد. اگر بي خود و بي جا بخنديم، ضرر دارد، اگر زياد بخنديم، ضرر دارد. مثلاً افرادي که در هر شرايط و اتفاقي مي خندند(مثل وقتي که در يک تصادف چند نفر کشته و مجروح شدند)، دچار مشکل رواني و بيماري هستند و نياز به درمان دارند.

دوقطبي ها
معمولاً افرادي که داراي اختلالات خلقي دوقطبي هستند يکي از علايم آن شاد بودن بيش از حد آنهاست که بايد تحت درمان قرار گيرند و اگر از اندازه خارج شود، نياز به پيگيري جدي دارند.
کساني که مسايل جدي زندگي را به شوخي مي گيرند، دچار مشکل هستند و بايد درمان شوند.

کجا و کي بخنديم؟
* اينکه مي گويند، خنده بر هر درد بي درمان دواست، چقدر مورد تأييد است؟
** به طور کلي آدمها بايد ياد بگيرند، يک زماني به مشکلاتشان بخندند که بخواهند مشکل را کوچک کنند، اما نه اينکه به همه چيز و همه کس بخندند. آدمهاي لوده و کساني که بي خودي مي خندند، بيمارند و خنده آنها تأثيري در درمان دردشان ندارد و مشکلي را هم حل نمي کند، چه بسا به مشکلاتشان بيفزايد.
بر اين اساس، خنديدن بايد سنجيده و به موقع باشد. اگر به اين صورت باشد، خب در بالا بردن سيستم دفاعي بدن مؤثر است و در افزايش قدرت يادگيري تأثير دارد و... در نتيجه قدرت مقابله با بيماريها افزايش مي يابد و فرد به بيماريهاي جسمي هم کمتر دچار مي شود.

موانع را کنار بزنيد
* براي دستيابي به اين مهم، شاد بودن، خنديدن با اثرات مثبت و... چه بايد کرد؟

** با توجه به اينکه «خنده» تجلي يک احساس در درون ماست که همان احساس شادي است. هر کسي بايد ببيند چه موانعي بر سر راه شاد بودنش قرار دارد و چطور مي تواند اين موانع را از سر راه بردارد.
به اعتقاد من، اگر هر کس به اين موضوع توجه کند که «عمر چقدر کوتاه است» و چه عزيزاني بودند و رفتند اينکه خود ما قرار است چقدر عمر کنيم... از هر نفسي که مي کشيم، لذت مي بريم و شکر خدا را بجا مي آوريم. از اينکه در کنار عزيزانمان هستيم، لذت مي بريم و... اگر اين احساس را در خودمان بپرورانيم و آن را تقويت کنيم، هميشه شادمان خواهيم بود و اين شادي را به ديگران هم منتقل خواهيم کرد.

در حالي که بعضي وقتها خودمان مانع ايجاد مي کنيم. يکي از چيزهايي که مانع شادي مي شود، وجود افکار منفي در ذهنمان است که بايد سعي کنيم از آنها فاصله بگيريم و اگر هر کس بتواند موانع شادي را در زندگي اش تشخيص دهد و آنها را از سر راه بردارد و با آنها مقابله کند، قطعاً آدم شادي خواهد بود و زندگي شيرين و حتي طول عمر بيشتري خواهد داشت.
به قول يکي از استادان که مي گفت، انسان بايد هميشه دو تا حبه قند توي دلش آب کند، بعد از خانه بيرون برود. اگر اين کار را بکند، تمام روزش شيرين خواهد شد. مصداق «بخند تا دنيا به رويت بخندد». تهيه كننده:پروين محمدي
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: