کد خبر:۲۳۹۶
تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۲:۴۷
تعداد بازدید: 1005
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
يک روز بزرگ در تاريخ ملت ايران
«او» بايد کسي باشد که با بررسي درباره زندگي و احوالاتش به اين نتيجه رسيده باشيم که توانايي نمايندگي يکايک ما را دارد. شايد خيلي کسان باشند که به آنان احترام مي گذاريم ولي آيا همه آنها صلاحيت راي ما را دارند؟
فردا جمعه 22 خرداد است؛ يک روز بزرگ در تاريخ ملت ايران. اين ملت فردا مي خواهد بگويد بزرگ است، رشيد است. به بلوغ سياسي رسيده است و سرنوشت خود را در دست دارد. تصميم مي گيرد و البته بهترين تصميم را. ملت ايران فردا بيش از هر چيزي براي پاسداري از منافع ملي خود به صحنه مي آيد و اين معني خود را دارد، يعني اينکه آينده کشور از هر چيزي مهم تر است. مردم ايران فردا مي خواهند کسي را انتخاب کنند که براي چهار سال کشورشان را به او بسپارند و اين «او» بايد توانا، قدرتمند و قابل اعتماد و اعتنا باشد. اين «او» بايد کسي باشد که با بررسي درباره زندگي و احوالاتش به اين نتيجه رسيده باشيم که توانايي نمايندگي يکايک ما را دارد.

شايد خيلي کسان باشند که به آنان احترام مي گذاريم. شايد خيلي کسان باشند که اگر جان و مال ما را بخواهند بي دريغ تقديم شان مي کنيم. شايد خيلي کسان باشند که مورد اطمينان ما واقع شده اند و شايد خيلي کسان باشند که آنان را دوست مي داريم ولي آيا همه آنها صلاحيت راي ما را دارند؟ اين پرسشي است که در مقابل يکايک ما ايرانيان قرار دارد؛ چه کسي را انتخاب کنيم که علاوه بر داشتن صفاتي که برشمردم توانايي اداره کشوري بزرگ به نام ايران را داشته باشد. سهل و آسان نگيريم.

به صرف عشق و علاقه و دوستي و احساسات راي ندهيم بلکه اينها بخشي از دلايل راي دادن ما بايد باشد. بخش دوم و مهم تر دانايي و توانايي است. اينجاست که متوجه مي شويم مسووليتي بزرگ بر دوش يکايک ما سنگيني مي کند. در انتخاباتي چون فردا غلتيدن در سراب زيباي احساسات نابخشودني است.

در انتخاباتي به بزرگي 22 خرداد بايد احساس را به کناري بيفکنيم و به ادراک و تعقل روآوريم و با اين پيشداوري که وظيفه بزرگي برعهده داريم وارد صحنه شويم. کسي را انتخاب کنيم که به اين نتيجه رسيده باشيم که مي تواند نگهبان اين کشور بزرگ باشد. بايد توانايي اين نگهباني را در او ببينيم.ورود به چنين فرآيندي راه دارد و راه آن بررسي برنامه هاي کانديداها از يک سو و شناخت شخصيت آنان از سوي ديگر است.امروز و امشب را وقت داريم. يک بار ديگر برنامه هاي کانديداها را بخوانيم، يکايک آنها را با عقل خود بررسي کنيم، توان کانديداها را با غور در زندگي آنان بسنجيم تا ببينيم کدام يک از نظر ما بهترين برنامه را براي توسعه و پيشرفت کشور اعلام کرده است.

تازه اين بخشي از کار است، آنگاه بايد بررسي کنيم که آيا او توانايي اجراي اين برنامه را دارد؟ آنگاه است که مي توانيم بگوييم با تمسک به عقل و خرد به کانديدايي راي داده ايم که معتقديم بهترين و تواناترين فرد براي حفظ کشور و پاسبان منافع ملي است. مسلم بدانيم که همه ما چنين فردي را دوست مي داريم و مي توانيم بگوييم با احساس و ادراک توامان به او راي داده ايم.چه بسيار کشورهايي که با احساسات مردم شان فروغلتيده اند و چه بسيار کشورهايي که با تعقل ملت شان سرافراز از گردنه هاي تاريخ عبور کرده اند. ما بايد دومي باشيم چرا که هميشه دومي بوده ايم. اکثريت اين ملت آگاه است و به اين آگاهي افتخار مي کند. اين آگاهي يعني اينکه فردا به کسي راي مي دهيم که با هر محاسبه يي بهترين باشد.

کوتاه سخن آنکه اين «بهترين» را يکايک ما با مراجعه به عقل و خرد خود به آساني مي توانيم انتخاب کنيم و به انتخاب خود بباليم و بنازيم و بگوييم آنجا که سخن از منافع ملي است، ملت ايران متحد و يکپارچه ايستاده است. اگر چنين شود که مي شود، همه به انتخاب هم افتخار خواهيم کرد. همه به آراي يکديگر احترام خواهيم گذارد چرا که روندي از عقلانيت بر عرصه انتخابات حاکم بوده است و عقلانيت هيچ گاه اجازه خلاف و خطا و حتي اشتباه را نمي دهد.نويسنده:بهروز بهزادي
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: