کد خبر:۲۳۵۹
تاریخ انتشار: ۱۴ خرداد ۱۳۸۸ - ۰۱:۲۸
تعداد بازدید: 4668
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
گلایه‌های روزافزون از گسترش ابتذال در سینمای ایران
«با افتخار و با وجدان راحت می‌گویم، می‌خواهم فیلم مبتذل بسازم.» این حرف را سال گذشته یکی از کارگردان‌های سینما،...
«با افتخار و با وجدان راحت می‌گویم، می‌خواهم فیلم مبتذل بسازم.» این حرف را سال گذشته یکی از کارگردان‌های سینما، سامان سالور گفته است؛ کارگردانی که ساخته‌های قبلی خود (از جمله «خواب تلخ» و«چند کیلو خرما برای مراسم تدفین») را آثار فرهنگی می‌خواند، اما ظاهرا صرفه‌ی اقتصادی در کار فیلمسازی را، در روی آوردن به فیلم‌های مبتذل می‌بیند. سخنان سالور بخشی از بحث کشدار و بی‌انتهایی است که همیشه در مورد سینمای ایران مطرح بوده و نیمه‌ی دوم سال ۸۷ بار دیگر اوج گرفت.

خلاقیت به آزادی نیاز دارد

مجید مجیدی در سمینار نقد سینمای اجتماعی و سینمای دینی، در جمع دانشجویان می‌گوید با همه‌ی احترامی که برای محمد خاتمی قائل است، اعتقاد دارد «در دوره‌ی ایشان هم علی‌رغم فضای آزادی که وجود داشت چیزی جز ابتذال نصیب سینمای ما نشد.»

انتقاد اصلی مجیدی متوجه سیف‌الله داد بود که در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ به عنوان معاون سینمایی وزارت ارشاد فعالیت می‌کرد. داد در یادداشتی به مجیدی پاسخ داد و سخنان او را نسنجیده و غیرعلمی خواند. سیف الله داد می‌گوید اگر حاصل آن دوران فقط ابتذال بوده پس تکلیف آثار سینماگران مطرح و سه فیلمی که خود مجیدی در آن سال‌ها ساخته («رنگ خدا»، «باران» و «بید مجنون») چه می‌شود؟

مجیدی در سخنرانی خود از محدودیت‌های وزارت ارشاد دولت نهم نیز گلایه کرد و گفت «لازم است فضایی برای بروز خلاقیت‌ها فراهم آوریم و توجه داشته باشیم که با دو فیلم هیچ دولتی از بین نمی‌رود.» او می‌افزاید «اگر در هر زمینه‌ای جلوی خلاقیت‌ها گرفته شود، بلافاصله ابتذال رشد خواهد کرد.»

داد با اشاره به این اظهارات می‌گوید در حالی که در آن دوران تلاش شد با کاهش نظارت دولتی به خلاقیت‌ها میدان داده شود مبتذل خواندن تمام تولیدات سینمایی آن زمان کار معقولی نیست.

هشدار به وزارت ارشاد

شماری از مسئولان سینمایی دولت نهم می‌گویند در دوران اصلاحات، بی بند و باری در جامعه رواج یافت و در فیلم‌های آن دوران نیز منعکس شد. حکایت عشق‌های قبل از ازدواج، و روابطی که نامشروع خوانده می‌شود، در نظر این مسئولان اوج ابتذال در سینمای معاصر ایران به شمار می‌رود.

گرچه همین‌مسائل بخشی از انتقادها به فیلم‌هایی را تشکیل می‌دهند که در چهار سال گذشته و با مجوز وزارت ارشاد دولت نهم ساخته شده و بعضا از پرفروش‌ترین فیلم‌های دو دهه‌ی اخیر بوده‌اند.
 
سایت خبری تابناک آذر ماه ۸۶ از هشدار یک نهاد نظارتی به وزارت ارشاد در ارتباط با آنچه «نفوذ و گسترش ابتذال در فیلم‌های سینمایی» عنوان شده خبر می‌دهد. در گزارشی دیگری از «عشق‌های ضربدری» و «خلوت با نامحرم» در فیلم‌هایی انتقاد شده که در دولت نهم از وزارت ارشاد مجوز ساخت و پروانه‌ی نمایش گرفته‌اند. منتقدان همچنین اکران نامناسب فیلم‌های به اصطلاح فرهنگی و گشاده‌دستی مسئولان در اکران فیلم‌های سطحی را در تنزل سطح توقع تماشاگران بی‌تاثیر نمی‌دانند.

سینما آیینه‌ی اجتماع

دی‌ماه سال گذشته هنگامی که بحث در مورد ابتذال در سینما داغ شده بود روزنامه‌ی اعتماد پرسش‌هایی در این‌باره را با چند تن از دست اندرکاران مطرح سینمای ایران در میان گذاشت. به نوشته‌ی اعتماد علیرضا داودنژاد معتقد است «وقتی سانسور به فیلمساز اجازه نمی‌دهد فیلمی شبیه زندگی ایرانی بسازد، فیلم او شبیه فیلم‌های خارجی می‌شود و به نوعی کپی‌برداری و تقلید تبدیل خواهد شد که ذوق، سلیقه، ابتکار و خلاقیت در آن وجود ندارد و اثری سخیف، بی‌روح، تصنعی و جعلی می‌شود.»

بنابر این گزارش مهدی کرم‌پور، رئیس شورای صنفی نمایش می‌گوید «سینمای ایران آینه‌ی تمام قد جامعه است. هر چقدر جامعه ایرانی مبتذل می‌شود به همان میزان فیلم‌ها مبتذل تر می‌شود.» کرم‌پور اعتقاد دارد «اگر فیلم‌های امروز سینمای ایران نسبت به یکی دو دهه اخیر بسیار سطحی‌تر شده این موضوع نشانگر یک رفتار اجتماعی است که نمود هنری پیدا کرده است.» وضعیت سینمای ایران ظاهرا چنان نگران کننده است که فیلمسازانی چون بهروز افخمی از احتضار و مرگ آن سخن گفته‌اند؛ گرچه مسئولان دولتی نه به از میان رفتن این سینما اعتقاد دارند، نه گسترش ابتذال را می‌پذیرند.منبع: دويچه وله
Bookmark and Share
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۹:۲۹ - ۱۳۹۰/۰۱/۲۲
0
0
خودتان فسادرامیا وریدوجوانانرا بهفساد می کشانید بعد انها رابه داممی اندازیند
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: