کد خبر:۱۸۹۵
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۸۷ - ۰۹:۱۵
تعداد بازدید: 2178
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
واشنگتن‌پست: به اينها مي گوييد تغيير؟
اوباما در دوران مبارزات انتخاباتي از مذاكرات مستقيم در رده هاي بالاحرف زده بود و حالابر ارتباطات در رده هاي مياني يا ديدارهاي چندجانبه بر سر عراق يا افغانستان تمركز كرده است
تيم سياست خارجي پرزيدنت اوباما به سختي تلاش مي كند به دنيا و مردم آمريكا نشان دهد كه ايالات متحده كاملااز سال هاي بوش دور شده است. اين ادعاها نياز به بازوي رسانه اي هم دارد و نيويورك تايمز اين روزها بارها از <تغييرات دراماتيك> مي نويسد.

نيويورك تايمز طوري از <تغيير بزرگ> در سياست در قبال چين با هدف <تعامل شديد و مداوم> مي نويسد انگار كه دو دولت قبلي در طول يك دهه و نيم اخير كار ديگري انجام مي داده اند. همين روزنامه <نرم شدن لحن آمريكا در قبال كره شمالي> را با توجه به سخنان اخير هيلاري كلينتون، وزير خارجه اوباما در مورد <آغوش باز ايالات متحده در مواجهه با پيونگ يانگ> تيتر خود كرده است؛ البته زياد روي اين موضوع تكيه نمي كند كه شرط هيلاري براي اين تغيير سياست، توافق كره شمالي با <پياده كردن كامل و قابل تصديق تاسيسات اتمي اش> است. اين روزنامه همچنين از تغييري آشكار در آنچه كه پيش تر جنگ عليه تروريسم نام گرفته بود نوشته است.

يكي از تيترهاي نيويورك تايمز در 23 ژانويه <پايان سريع جنگ بوش عليه تروريسم> بود. از ديد اين روزنامه، آمريكا از قدرت سخت بر قدرت نرم و از اقدام نظامي بر دموكراسي متمركز خواهد شد و البته گردانندگان روزنامه اين واقعيت را ناديده مي گيرند كه دولت اوباما در حال اعزام حدود 17 هزار سرباز اضافي به افغانستان است، تعداد حملات هواپيماهاي بي سرنشين به مناطق قبيله اي پاكستان را افزايش داده و حتي احتمالاطرح يك رئيس جمهور جمهوريخواه در وضعيت كنوني شباهت فراواني به طرح اوباما در مورد كاهش زمانبندي شده تعداد سربازان آمريكايي در عراق خواهد داشت؛ به خصوص اينكه وزير دفاع اوباما، رابرت گيتس، همان وزير دفاع بوش جمهوريخواه است.

به علاوه اصرار دولت آمريكا بر ارتباط طرح استقرار دفاع موشكي در اروپا به <تهديد> ايران و پيشنهادش به مذاكره با روسيه با هدف رضايت مسكو با اين برنامه و حتي مبادله تكنولوژي دفاع موشكي ميان دو طرف به شدت به رويكردهاي دولت بوش شبيه است. روزنامه ها همه اين سياست ها را <تازه> مي دانند اما رابرت گيتس مذاكره بر سر اين برنامه را از يك سال پيش در مسكو آغاز كرده بود. در مورد ايران هم تمركز بر <هويج> ها، - يعني اگر تهران برنامه غني سازي اورانيوم اش را متوقف كند امتيازهاي سياسي و اقتصادي مي گيرد - و <چماق> ها - همان تداوم و تشديد تحريم هاي بين المللي - اصلانو به نظر نمي رسند. اوباما در دوران مبارزات انتخاباتي از مذاكرات مستقيم در رده هاي بالاحرف زده بود و حالابر ارتباطات در رده هاي مياني يا ديدارهاي چندجانبه بر سر عراق يا افغانستان تمركز كرده است.و مي بينيم كه با وجود صحبت از بازكردن مشت ها و لبخندهاي گرم، اهداف اساسي سياست ايالات متحده تغيير نكرده است. اگر جهان اينها را انقلاب مي داند بگذاريد بداند!

دولت جديد مدعي است كه در يك حوزه ديگر از ميراث بوش فاصله گرفته است و كاش اينطور بود! منظورم مسئله حقوق بشر و دموكراسي است. عده زيادي از تحليلگران دست راستي سياست دولت بوش را تلاش براي پيشبرد دموكراسي در نقاط مختلف جهان توصيف مي كنند اما جايگاه دموكراسي در سياست خارجي بوش در مقايسه با ديگر روساي جمهور آمريكايي بدون شك بالاتر نبود. درست است كه او از دموكراسي هاي به خطر افتاده در اوكراين، گرجستان و لبنان حمايت كرد اما مقابله سيستماتيك با دموكراسي در روسيه و چين را ناديده گرفت و از پرويز مشرف پاكستاني تا آخرين لحظه حمايت كرد. دولت بوش همكاري نزديكي با ديكتاتورهاي مصر، قزاقستان، آذربايجان، عربستان سعودي و ديگر كشورهاي حاشيه خليج فارس داشت. پس اگر دولت اوباما اين رويه را تغيير دهد، بايد به او تبريك گفت. زنده باد تغيير!

* رابرت كيگان، مورخ و تحليلگر نومحافظه كار آمريكايي است كه در انتخابات رياست جمهوري اخير ايالات متحده به سناتور جان مك كين، نامزد جمهوريخواهان، در امور سياست خارجي مشاوره مي داد.
نويسنده: رابرت كيگان-مترجم: كاوه شجاعي-منبع: واشنگتن پست
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: