کد خبر:۱۸۱۱
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۷:۵۹
تعداد بازدید: 7019
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
تحقیر زن با سریال«یوسف پیامبر(ع)»‏
از دیدن هر ‏قسمت سریال كه گویا سازندگان محترم سریال خیال دارد با این كش دادن‌های بی‌مورد، تا پایان سال، بیننده را ‏سرگرم سازند، ...
سریال «یوسف پیامبر(ع)» ساخته "فرج‌الله سلحشور" ماه‌هاست كه در شبكه یك رسانه‌ی ملی پخش می‌شود، ‏سریالی كه در مقایسه با فیلم‌های تاریخی سینمای دنیا همچون فیلم محمد رسول‌الله ساخته مصطفی العقاد، فیلمساز ‏مصری‌تبار ‌هالیوودی، عیسی‌ابن مریم، ساخته زفیره لی، فیلم‌ساز ایتالیایی، كه نه‌، در قیاس با سریال‌های دست ‏سوم ایرانی‌، كه سال‌ها پیش با امكاناتی ناچیز ساخته شده بود و هدفی جز سرگرمی و پر كردن فرصت‌های پرت ‏بینندگان را نداشتند‌، در همه‌ی جهات از فضا سازی گرفته تادیالوگ نویسی‌، نوع گریم كه«راستش من تا به ‏امروز نمى‌دانستم كه در مصر باستان، با آن درجه حرارت و گرما، پوشش زنان عبارت بوده از لباس‌هاى كاموایى ‏یقه اسكى، با دو مانتوى برش خورده و رنگارنگ تا مچ پا ، و مقنعه‌ى بسیار بد فرمى بر روى سر! و لباس مردان ‏هم البته پیراهن‌هاى آستین كوتاه برش خورده یا لباس‌هایى شبیه لباس احرام مسلمانان! و سر بند زنان هم زینت ‏یافته با مارهاى حلبى نازك و كج و معوجى كه هر بیننده ى آگاهى را به خنده وامى‌دارد....» بسیار ضعیف و پیش ‏مانده‌تر است.

این سریال آنقدر در فضایی ذهنی خصوصی كارگردان خصوصی می شود كه دیگر فراموش می‌كند قصه‌ای تاریخی در كشوری بیگانه را در فضا و عصری بسیار دور از امروز روایت می‌نماید و در یك منیت ‏ناآگاهانه و از سر بی دقتی و مخاطب را به هیچ فرض دانستن، صحنه‌هایی به تصویر می‌كشید كه جای تعجب ‏است مثلا « در صحنه‌اى كه زلیخا میهمانى‌اى براى زنان صاحب منصب و اشراف مصرى تشكیل مى‌دهد، گذشته ‏از روش مضحك بریدن ترنج و دست كه هیچ تایید و همراهی از جانب بیننده را نه به خاطر زیبایی خدا دادی و ‏ممتاز یوسف كه در سریال اثری از آن نمی‌بینیم و نه شیفتگی زنان مصری و... به همراه ندارد، كه كاردهاى ‏یكدست استیل با دسته‌هاى پلاستیكى! به میهمانان داده می‌شود كه به شهادت تاریخ چاقوهای مصریان ‏سنگ‌هاى تراش خورده‌ى كوارتز بوده و... » ‏

‎‎سازنده این سریال زحمتی برای جمع‌آوری مطالب مربوط به زندگی این پیامبر بزرگ از متون مختلف حتا ‏خوانش یك‌باره‌ی اثر زلال "عبدالرحمن جامی" بر خود هموار نكرد و شش میلیارد خرج كرد كه هیچ، یكی از ‏قدیمی‌ترین و اعجاب انگیزترین قصه‌های دینی را نیز خراب كرد و در ذهن بینندگان، تصاویری مخدوش، غیر ‏واقعی و تحقیر آمیز را به تصویر كشید و تا همیشه حسرتی تلخ در ذهن آفرید‌. اگر چه خیلی قبل از پخش این ‏سریال، وقتی شنیدم كه قرار است چنین سریالی پخش شود بسیار خوشحال شدم و امیدوار تا اینكه با دقت و ‏حوصله و عشق، اولین قسمت آن‌را دیدم و باز چندین قسمت دیگر سریال را تحمل كردم و می‌كنم از دیدن هر ‏قسمت سریال كه گویا سازندگان محترم سریال خیال دارد با این كش دادن‌های بی‌مورد، تا پایان سال، بیننده را ‏سرگرم سازند، هزار افسوس می‌خورم كه چرا و چرا یكی از دراماتیك‌ترین داستان‌های عشقی كه تفاهم و ‏همدلی بین انسان‌ها را با ظریف‌ترین شیوه به تصویر می‌كشد و می‌تواند الگوی عشقی ارزشمندی در این عصر ‏ابری باشد، چنین ذبح می‌شود برای منی كه سال‌ها و سال‌ها از خواندن و شنیدن این داستان تصویرهایی اهورایی ‏در ذهن داشته و دارم این سریال هیچ‌گونه همخوانی با آن ندارد كه انتظار می‌رفت

نویسنده این سریال با مطالعه ‏تاریخی و با همكاری و همراهی تیمی از كارگردانان توانای كشورهای دیگر به ویژه مصر و حتا با نگاهی به ‏مبانی عشقی به ویژه جایگاه زنان در اسطوره‌ها و داستان‌های عشقی و آشنا با شخصیت‌های بی‌همتایی در این ‏عرصه چون منیژه، سودابه، شیرین، ویس، لیلا، رودابه، سیندخت، گردیه و .... سریال را می‌ساخت و اینگونه ‏فیلم‌نامه را فله‌ای نمی‌بست و به تلخ‌ترین شیوه تصاویری كذایی را بار ذهن مردم نمی‌داد.

جالب اینكه ‏بسیاری از روایت‌ها با مستندات تاریخی همخوانی ندارد مثلا یوسف را زلیخا شخصا با توجه به خوابی كه در ‏جوانی دیده بود در بازار برده فروشان دید و شناخت و خرید در حالی كه در سریال بوطیفار یوسف را خریداری ‏نمود و به رسم هدیه به زلیخا پیشكشی بخشید.‏

این سریال نه تنها به هویت بخشی به زن در عصر امروز كمك نكرد بلكه جایگاه واقعی و تاریخی او را ‏نیز تخریب كرد و زن را به كالایی مصرفی در خدمت اربابانی چون مد، آرایش و مرد تبدیل كرد و اینگونه ‏می‌نمایاند كه نقش اصلی زن ترویج فساد است و او كالایی‌ست در خدمت طبقه حاكم كه بهتر بود ‏كارگردان این سریال دوران سلطنت هات شپ سات نخستین فرعون زن مصر را مطالعه می‌كرد، اگر كارگردان این ‏سریال پیش از آنكه به كار تولید سریال بپردازد معنای عشق را می‌فهمید و به نقش معشوقه بودن زنان و هستی ‏آنها در زندگی اجتماعی توجه می‌كرد بی گمان زن را آنگونه كه باید باشد و نیست در یك فرصت مناسب كه در ‏آن افتاده بوده ( منظورم داستان قرآنی یوسف و زلیخاست ) به جامعه ‏باز می‌نمایاند.‏

‏كارگردان محترم چرا فكر نكرد مگر دیگرانی كه در ادبیات جهان و ایران، به خلق زنانی ماندگار ‏چون ناتاشا و هلن ( جنگ و صلح)، آکسینیا ( دن آرام ‏ ‏)، زینائیدا(نخستین عشق)‏ ، آنا سرگی یونا( بانو با ‏سگ ملوس ‏)، اولگا و ماشاو ایرنا(سه خواهر ‏)‌، آهو خانم ‏ ، سیندخت ، فرنگیس، مائده و بلقیس و آفاق،عمه ‏تاجی و افسانه، شریفه، و دهها زن جاودانه پرداختند از ما بهتران بودند.

چرا اجازه داده می‌شود و حتا حمایت نیز می‌شود تا قصه‌ی زلیخا را چنانكه اشاره شد كه از بسیاری جهات ‏جذاب، گیرا و پركشش است و به خودی خود، برانگیزاننده و كنشگر و یکی از غنی‌ترین قصه‌های قرآنی است و ‏قابلیت تبدیل شدن به اثری تصویری بی مانند را دارد، اینگونه ساده لوحانه حرام می كنیم !؟ و شخص زلیخا ‏دختر طیموس كه نمونه بی همتایی در زیبایی بوده و در روزگار خود خواستگاران فراوانی از امیران و پادشاهان ‏داشته و در عصمت و پاكدامنی‌، شهره خاص و عام روزگار خود بوده را چنین به ابتذال می‌كشیم.‏

از این دست كارها نكنیم كه می‌ماند و آن‌وقت ما فردا شرمنده‌ی آیندگان خواهیم بود در پایان برای آشنایی ‏هرچه بیشتر با مصر باستان توصیه می‌شود مصر را با در نظر گرفتن دوره‌های تاریخی زیر مورد مطالعه قرار گیرد‏‏:
- دوره ثینیتها (سلسله ۱و۲) ۳۰۰۰ تا ۲۶۳۵ قبل از میلاد (۳۶۵ سال)‏
‏- حکومت کهن (سلسله ۳ تا ۶) ۲۶۳۵ تا ۲۱۵۴ قبل از میلاد (۴۸۱ سال)‏
‏- دوره واسطه اول (سلسله ۷ تا ۱۰) ۲۱۵۴ تا ۲۰۴۰ قبل از میلاد (۱۱۴ سال)‏
‏- حکومت میانه (سلسله ۱۱ و ۱۲)۲۰۴۰ تا ۱۷۸۵ قبل از میلاد (۲۵۵ سال)‏
‏- دوره واسطه دوم (سلسله ۱۳ تا ۱۷) ۱۷۸۳ تا ۱۵۵۱ قبل از میلاد (۲۳۲ سال)‏
‏- حکومت جدید (سلسله ۱۸ تا ۲۰) ۱۵۵۱ تا ۱۰۸۰ قبل از میلاد (۴۷۱ سال)‏
‏- دوره واسطه سوم (سلسله ۲۱ تا ۲۴) ۱۰۸۰ تا ۷۱۴ قبل از میلاد (۳۶۶ سال)‏
‏- دوره پایانی (سلسله ۲۵ تا ۳۱) ۷۱۳ تا ۳۳۲ قبل از میلاد (۳۸۱ سال)‏
‏- دوره بطالسه (اسکندر مقدونی و سلاطین بعد از او) از ۳۳۲ قبل از میلاد تا سال ۳۰ میلادی (۳۰۲ سال)

منابع : ‏
1-http://javadkalani.blogfa.com‏‏
2- http://www.iran-newspaper.com‎
‏3 پی یر‌، گریمال‌. اساطیر جهان: ادیان ماقبل‎ ‎تاریخ،‎ ‎مصر، امپراطوری‎ ‎های شرق نزدیک باستان، سرزمین های سامی غربی‌. ترجمه ‏‏: ، مانی صالحی علامه . ناشر‏‎: ‎مهاجر . تهران 1384‏‎
‏4- برندا، اسمیت ،مصر‎ ‎باستان. مترجم : آزیتا یاسایی . ناشر‎: ‎ققنوس . تهران 1386‏
‏5- الیزابت ، آدامز . مصر‎ ‎باستان . مترجم : علیرضا توکلی صابری .ناشر‎: ‎دریای لعل. تهران 1383‏

منبع:(متن خبر خلاصه شده)-خبرگزاري آتي بان
--------------------

مطالب و نظرات منعکس شده در این خبر لزوما بیان‌کننده نظرات و مواضع "همصدا" نیست
Bookmark and Share
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۳
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۲:۴۹ - ۱۳۸۷/۱۲/۰۹
0
1
شد یکی تو این کشور کار کنه باباشو در نیارید
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۷:۴۸ - ۱۳۸۷/۱۲/۰۹
0
0
من به شخصه معتقد هستم که ، بدون در نظر گرفتن عقاید مردم در جوامع مختلف ، این خیلی مهم نیست که شما در یک فیلم چه چیزی را میگویی ، اما بی اندازه مهم است که یک فیلم چگونه ساخته شده و برای پخش آماده می شود . با توجه به آثار تاریخی ارئه شده در سینما ها و تلویزیون جهان مانند آثاری چون ده فرما ، بنهور و ... و حتی کارهای ارائه شده در سالهای گذشته در ایران مانند امیر کبیر ، سربه داران و ... این اثر باتوجه به موقعیت فعلی صنعت سینما و تلویزیون در جهان و پیشرفتهای این صنایع در سطح فوقالعده نازلی ساخته و ارائه شده که مایع تاسف است.
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۳:۵۷ - ۱۳۸۷/۱۲/۱۵
0
0
با تشکر از دلسوزی این نویسنده
چقدر خوب بود در این مقوله اشاره ای نیز به استقبال نه فقط مردم خوب خودمان بلکه مردم برخی کشورهای دیگر همچون ترکیه و گرجسنتان می شد.
و یا این که حداقل به جای نوشتن و معرفی این همه منابع ، اشاره ای کوتاه به گفت و گوهایی که این کارگردان در خصوص سریال خود انجام داده می شد. این که مثلا تنها تفاوت لباس ها در این است که مردان در آن موقع اصلا پیراهن به تن نمی کردند ولی به دلیل شرایطی که خود کارگردان به آن ها اشاره می کند، برای مردان لباس تهیه شد.
یا مثلا برخی مسئولین و دست اندر کاران تهیه این فیلم برای جمع آوری اطلاعات جهت ساخت فیلم تاریخی که در ایران کسی به راحتی جرات تهیه آن را ندارد به موزه فرانسه رفت. یا این که چطور در این سریال برای نخستین بار از مجسمه های 12 متری استفاده شد و یا...
در درست بودن انتقاد و سازنده بودن آن شکی نیست اما این که در انتقاد به نکات مثبت اصلا اشاره نشود و یا به سخت بودن ساخت فیلم های تاریخی در ایران نیز توجه ننماید و در بین نکات صحیح به شایعاتی همچون هزینه 6 میلیاردی این سریال اشاره شود(هنوز هزینه این سریال به طور رسمی اشاره نشده است؛ چه بسار بیش از این ها هم هزینه شده باشد) و در نهایت با مقایسه کارگردانان و فیلم سازان ما با نمونه های هالیوودی سعی در تخریب به جای انتقاد شود، جای انصاف نیست.
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: