کد خبر:۱۵۹۹
تاریخ انتشار: ۲۷ دی ۱۳۸۷ - ۱۹:۱۲
تعداد بازدید: 2251
print نسخه چاپی
send ارسال به دوستان
saveذخیره
صهيونيست‌ها سركوبگري را به بي‌نهايت رساندند
بحران انساني در اين باريكه به قدري بالا گرفته كه اعتراض رسانه‌هاي اين رژيم را هم برانگيخته است
محمد ابوذكا كه از ساكنان شهر خان‌يونس در باريكه غزه است در تماس تلفني با روزنامه اسرائيلي يديعوت ‌آحارونوت از اوضاع نگران‌كننده نوار غزه از جمله مبادله پاياپاي كالا، هزاران نفري كه خانه و كاشانه خود را ترك گفته‌اند و استفاده ارتش‌صهيونيستي از سلاح‌هاي ممنوعه چون بمب‌هاي فسفري مي‌گويد.

در حالي كه دولت اسرائيل سعي دارد مانع از انتشار اخبار مربوط به عمليات غزه شود بحران انساني در اين باريكه به قدري بالا گرفته كه اعتراض رسانه‌هاي اين رژيم را هم برانگيخته است.

چند روز پيش كه براي خريد مواد غذايي به تنها سوپرماركت داير در نزديكي آپارتمان محل سكونتم رفته بودم مردي را ديدم كه با يك قوطي روغن زيتون و جعبه‌اي حاوي ليوان‌هاي شيشه‌اي وارد مغازه شد.

او از صاحب مغازه خواست آنچه همراه داشت را با چند قوطي كنسرو معاوضه كند. ديدن اين صحنه موجب شد به اين واقعيت برسم كه اوضاع در غزه به مراتب بدتر از آن چيزي است كه فكرش را مي‌كردم.

ساكنان مناطق حومه شهر خانه‌هاي خود را ترك گفته و به منازل فاميل و آشنا در محله‌هاي امن‌تر رفته‌اند و به اميد درامان ماندن از بمباران‌هاي هر روزه اسرائيل به مدارس تحت مديريت آژانس امدادرساني ملل متحد (UNRWA) پناهنده شده‌اند.

اگرچه ما در ابتدا از ترك خانه‌مان در محله فرهين به فاصله اندكي از مرز بين غزه و سرزمين‌هاي اشغالي خودداري كرديم اما وقتي چند گلوله توپ به آپارتمان مجاور اصابت كرد و چند كشته و مجروح بر جاي گذاشت چاره‌اي جز يافتن پناهگاهي براي خود نديديم.

با اين حال پدر 70 ساله‌ام با وجود اصرار و پافشاري ما در خانه ماند و حاضر به ترك آن نشد.

وقتي روز يكشنبه صداي انفجارها نزديك‌تر شد و نيروهاي پياده اسرائيل وارد منطقه فرهين شدند پدرم هم به اين نتيجه رسيد كه وقت رفتن فرا رسيده است.

از ساكنان محله كه تعدادشان در حدود هزار نفر است تنها تعداد انگشت‌شماري باقي مانده‌اند و بقيه با پشت‌سر گذاشتن خانه و مايملك خود به نقاط مركزي شهر رفته‌اند.

هيچ‌گاه آن روز را فراموش نمي‌كنم. وقتي از پنجره بيرون را نگاه كردم تمام مردم محله را ديدم كه چمدان به دست و محزون در حال ترك خانه‌هايشان بودند. يكي كيسه‌هاي نايلوني به دست داشت و ديگري تشك‌ها را با خود مي‌برد.
مردم سعي داشتند تا حد امكان مايحتاج‌شان را با خود ببرند. با نزديك شدن صداي انفجار‌ها همه در شتاب بودند تا هر چه سريع‌تر محله را ترك گويند.

سال‌هاي سال طول مي‌كشد تا بتوانيم خرابي‌هايي كه طي كمتر از 3 هفته تهاجم ارتش اسرائيل به وجود آمده است را بازسازي كنيم.

آنچنان كه ابوذكا كه اكنون به خانه يكي از اقوامش در محلات مركزي‌تر خان‌يونس رفته است، مي‌گويد مدارس وابسته به سازمان ملل تا آنجا كه جا داشته باشد به مردم پناه مي‌دهند اما پس از بمباران يكي از اين مدارس در جباليه مردم ديگر به اين مدارس هم اعتمادي ندارند و در آنها هم احساس امنيت نمي‌كنند.

اين شرايط موجب شده خانوارهايي كه فاميل و آشنايي در شهر ندارند حتي از كساني كه سابقه آشنايي قبلي با آنها ندارند هم كمك بخواهند. ديدن آپارتمان‌هايي كه صدها تن را در خود جاي داده‌اند ديگر اصلا تعجب‌آور نيست.

خوشبختانه مردم وضعيت را درك مي‌كنند همه سعي دارند به نوعي به هم كمك كنند. در غياب كمك و مساعدت مردم به يكديگر شرايط مي‌توانست خيلي بدتر باشد.

مردم از استفاده اسرائيل از بمب‌هاي فسفري مي‌گويند. اين بمب‌ها بوي وحشتناكي دارند و موجب بروز سوختگي ‌هاي شديد مي‌شوند. خود من روي يكي از بمب‌ها پا گذاشتم و تنها لحظاتي بعد احساس كردم تمام پايم در حال سوختن است.

مردي در همسايگي ما يكي از آنها را در جيبش قرار داده بود تا به ديگران نشان دهد. اين كار موجب شد نيمي از بدنش دچار سوختگي شود.

پس از شروع حملات اسرائيل به خودم مي‌گفتم هيچ‌گاه خانه‌ام را ترك نمي‌كنم اما وقتي همه در حال رفتن هستند چطور مي‌توان در خانه ماند؟ تنها چيزهايي كه با خود برديم جواهرات علا، همسرم و تلفن‌هاي همراه‌مان بود.

خيلي دردآور است كه آدم اين‌طور خانه‌اش را ترك كند اما اسرائيلي‌ها قساوت را در اين عمليات به نقطه اوج خود رسانده‌اند.

اگر چه آنها مي‌گويند فقط به رزمندگان حماس حمله مي‌كنند اما در واقع هر كس در تيررس‌شان باشد را مي‌كشند.

به خانه والدين همسرم كه آپارتماني 4 واحدي است، آمده‌ام. اين آپارتمان كه قبلا 20 سكنه داشت درحال حاضر ميزبان بيش از 100 نفر است. تقريبا همه آپارتمان‌هاي مناطق مركزي شهر همين وضعيت را دارند.

صهيونيست‌ها هر روز اعلاميه‌‌هايي را با هليكوپتر در شهر پخش مي‌كنند كه در آنها به مردم هشدار داده شده از عبور و مرور در خيابان‌ها خودداري كرده و تا پايان عمليات ارتش اسرائيل در خانه‌هايشان بمانند.

غزه جاي كوچكي‌ است و مامني براي مردم نمانده است. اسرائيلي‌ها با پخش اين ورقه‌ها به دنبال چه هدفي جز دامن زدن به وحشت عمومي مي‌توانند باشند؟


رييس كميته‌ بين‌المللي صليب سرخ: اوضاع غزه "تكان دهنده" است

رييس كميته‌ بين‌المللي صليب سرخ پس از بازديد از شهر غزه اوضاع اين منطقه را تكان دهنده توصيف كرد.

به گزارش ايسنا ، جاكوب كلنبرگر رييس كميته بين‌المللي صليب سرخ (ICRC)، گفت: مشاهده اين تعداد زياد افراد زخمي غير قابل قبول است. زندگي آنها بايد نجات داده شود و امنيت آنهايي كه برايشان اهميت قائليم تضمين شود.

وي درخواست كرد كه هر دو طرف غير نظاميان را نجات دهند و بگذارند كه امدادرسان‌ها كارشان را انجام دهند.

رييس ICRC تصريح كرد: زخمي‌ها نمي‌توانند چند روز يا حتي چند ساعت صبر كنند تا مورد مداوا قرار بگيرند. بايد به كار پرسنل پزشكي احترام گذاشت و اين مساله قابل بحث نيست.

اما نهاد حقوقي كودكان سازمان ملل متحد اعلام كرد: تاثير اين جنگ روي كودكان ويران كننده است.

كميته حقوق كودكان سازمان ملل طي بيانيه‌اي گفت: صدها كودك كشته و يا زخمي شده‌اند كه حال بسياري از آنها وخيم است. بسياري ديگر از افراد عزيزانشان را از دست داده‌اند.

اين نهاد با اشاره به تيراندازي سربازان اسراييلي به يك مدرسه سازمان ملل در اردوگاه آوارگان فلسطيني كه 30 كشته بر جاي گذاشت، افزود: كنوانسيون حفاظت از كودكان در جنگ به شكل شرم آوري نقض شده است.
Bookmark and Share
نظرات بینندگان:
نام:
ایمیل:
* نظر: